IV SA/Gl 456/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie WSA Beata Kalaga-Gajewska, WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wita, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi B. Ż. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę Z-ca Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w R. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta R. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 16 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o zasiłkach rodzinnych /Dz.U. Nr 228, poz. 2255 ze zm./ przyznał B. Ż. zasiłek pielęgnacyjny od [...] r. bezterminowo w wysokości [...] zł miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji podał, że wnioskodawca na podstawie przedłożonych akt kwalifikuje się do otrzymania tego zasiłku. Odwołanie od wskazanej decyzji wniósł B. Ż., który wyraził swoje niezadowolenie. Zdaniem odwołującego się, prawo do zasiłku pielęgnacyjnego przysługuje mu od [...] r. i od tego dnia powinien otrzymywać wspomniany zasiłek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia wskazało, że pouczenie o środkach odwoławczych w decyzji organu pierwszej instancji było prawidłowe, a decyzję tę strona otrzymała w dniu [...] r., natomiast odwołanie wniosła w dniu [...] r. i nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się B. Ż., który wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej wskazał, że zasiłek powinien otrzymywać od [...] r., a nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, ponieważ nie wiedział o istnieniu takiej możliwości. Nadto wskazał na zły stan zdrowia jak również na trudną sytuację materialną. Nadto wystąpił o uwzględnienie jego skargi, ponieważ przyznanie mu zasiłku od momentu uzyskania niepełnosprawności pozwoliłoby mu na godniejsze życie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi i przywołało analogiczną argumentację jaką zaprezentowało w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ nie wykazała, by zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Stosownie do postanowień art. 129 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a po myśli art. 134 tegoż Kodeksu organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania, przy czym w przypadku uchybienia terminu organ administracji na prośbę zainteresowanego przywraca termin, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu z jednoczesnym dopełnieniem czynności, dla której określony był termin. W orzecznictwie sądowym akcentuje się, że merytoryczne rozpatrzenie sprawy w przypadku wystąpienia okoliczności przewidzianej art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi rażące naruszenie prawa i daje podstawę do stwierdzenia nieważności tak podjętej decyzji /zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2003 r. sygn. akt I SA 2190/01 niepubl./. W rozpatrywanej sprawie skarżący otrzymał decyzję organu pierwszej instancji z prawidłowym pouczeniem o przysługujących środkach odwoławczych w dniu [...] r., co wynika z potwierdzenia odbioru tej decyzji znajdującej się w aktach administracyjnych, natomiast skarżący odwołanie napisał w dniu [...] r. a do organu pierwszej instancji doręczył w dniu [...] r. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r., czyli skarżący dokonał wskazanej czynności 41 dni po upływie terminu i nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wskazana prośba zamieszczona w skardze nie może zostać uwzględniona, ponieważ jest spóźniona i winna być skierowana do organu administracji na etapie postępowania administracyjnego. W tej sytuacji prawnej i faktycznej organ odwoławczy nie miał możliwości podejmowania działań zmierzających do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ w tym zakresie wymagana jest prośba osoby o to występującej. Podnoszone przez skarżącego okoliczności związane z jego stanem zdrowia na obecnym etapie postępowania nie mogą być uwzględnione. Okoliczności te mogłyby stanowić podstawę przywrócenia terminu jedynie wówczas, gdyby skarżący wystąpił ze stosownym wnioskiem do organu odwoławczego wraz z wniesionym odwołaniem. Skarżący w motywach skargi podniósł, że po zapłaceniu alimentów i uregulowaniu innych należności pozostaje mu niewielka kwota na miesięczne utrzymanie i ze względów społecznych jego skarga winna zostać uwzględniona. W stosunku do tak sformułowanego zarzutu przyjdzie zauważyć, że sąd administracyjny powołany jest do kontroli legalności rozstrzygnięć podejmowanych przez organy administracji, a skoro tak to inne względy niż prawne nie mogą stanowić podstawy oceny prawidłowości działań podejmowanych przez organy administracji. Z tego tez powodu wskazany argument nie może zostać uwzględniony, ponieważ nie odwołuje się on do naruszenia przepisu prawa przez organ administracji lecz do wzięcia pod uwagę aspektów społecznych. Na marginesie powyższych rozważań należy zauważyć, że organ administracji nie mógł merytorycznie rozpatrywać odwołania skarżącego jak również tutejszy Sąd nie jest uprawniony do merytorycznej oceny rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.