IV SA/Gl 46/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi Decyzją z dnia [...], nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B.-B. z dnia [...], którą orzeczono o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u E. W. Powyższa decyzja została doręczona stronie [...], co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Zatem trzydziestodniowy dniowy termin do wniesienia skargi upływał [...] Tymczasem E. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu w dniu [...] (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia. W związku z tym, iż w skardze skarżąca wskazała, że decyzja została doręczona w dniu [...], podczas gdy z dowodu jej doręczenia wynikało, że została ona odebrana przez zięcia skarżącej w dniu [...]. Sąd wezwał skarżącą do ustosunkowania się do tej kwestii. Pismo Sądu zostało doręczone skarżącej w dniu [...] (doręczenie zastępcze dorosłemu domownikowi – zięć) W piśmie z dnia [...] (data nadania) skarżąca wyjaśniła, że w [...] przebywała w I. i dopiero po powrocie, co miało miejsce w połowie [...], zięć oświadczył jej, że odebrał pismo w dniu [...] czemu dała wiarę. Była więc spokojna, że wysyłając list [...] nie uchybia terminowi. Jednakowoż wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi gdyby sytuacja ta miała spowodować jej nierozpoznanie. Na dowód pobytu w I. przesłała kopię pisma wystawionego przez dr F. B. z dnia [...], którego tłumaczenie nadesłała następnie przy piśmie z dnia [...]. Pismo to stanowi zaświadczenie, iż E. W. jest pacjentką w poradni Medycznej [...] w D. Ponadto na wezwanie Sądu z [...] skarżąca nadesłała wydruk zamówienia biletów lotniczych, z którego wynika data przelotu skarżącej z D. do K. w dniu [...]. Skarżąca oświadczyła jednocześnie, że nie jest w stanie udokumentować daty jej przelotu do Irlandii, której pobyt zakończył się [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej w skrócie P.p.s.a.) przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W ocenie Sądu wymogi formalne skutecznego wniesienia wniosku zostały spełnione. Skarżąca o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedziała się z pisma Sądu doręczonego [...], natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożyła w dniu [...], zatem siedmiodniowy termin o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a został zachowany. W przedmiotowej sprawie oceny wymagała więc przesłanka braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. To kryterium wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności, dla których określony jest termin. Strona skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinna uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że zaskarżona decyzja została doręczona zastępczo w trybie art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi. W świetle orzecznictwa sądowego za dorosłych domowników uznaje się osoby pozostające we wspólnym z adresatem gospodarstwie domowym bądź nie pozostający w takim gospodarstwie krewni lub powinowaci adresata zamieszkujący w tym samym co adresat mieszkaniu. Osoby te muszą być pełnoletnie. Powyższe oznacza, że doręczenie pisma w postępowaniu administracyjnym dorosłemu domownikowi w czasie nieobecności adresata wywołuje skutek prawny doręczenia pisma adresatowi. Jak wynika z dowodu doręczenia decyzja została odebrana przez zięcia skarżącej w dniu [...], zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...]. Skarga została natomiast wniesiona w dniu [...], a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Skarżąca jako przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia skargi wskazała na jej nieobecność w kraju w okresie doręczenia decyzji oraz, że po powrocie, co miało miejsce [...], została poinformowana przez zięcia o doręczeniu decyzji w dniu [...]. Datę tą skarżąca powołała w skardze jako datę doręczenia decyzji. Skarżąca uprawdopodobniła okoliczność przebywania w I. w [...] oraz powrót do kraju w dacie [...]. Powyższe wskazuje, że skarżąca mogła uznać za pewną informację udzieloną przez zięcia o terminie doręczenia decyzji w dniu [...]. Świadczyć może o tym również fakt, że pomimo, iż skarga została datowana na dzień [...] (w terminie do jej złożenia), to została nadana w dniu [...], który w przekonaniu skarżącej mieścił się jeszcze w ustawowym terminie do wniesienia skargi. Wobec powyższego, Sąd uznał, że okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu uzasadniają przyjęcie, że jego uchybienie nie było przez skarżącą zawinione. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.