IV SA/Gl 464/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 3 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; W treści skargi z dnia [...] R. J. wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu. Z uwagi na fakt, iż żądanie powyższe nie zostało zgłoszone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia 1 lipca 2008 r. skarżącego wezwano o złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF". Ponieważ R. J. nie dopełnił czynności, o którą został wezwany, referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 18 lipca 2008 r. pozostawił jego wniosek bez rozpoznania. Następnie, to jest w dniu [...] skarżący złożył do Sądu pismo procesowe datowane na [...], w którym ponownie wniósł o "pozytywne przychylenie się do jego prośby" oraz o przesłanie kolejnego wzoru formularza "PPF" twierdząc, że poprzedni, który otrzymał wraz z wezwaniem z dnia 1 lipca 2008 r. został przezeń utracony. Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2008 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach uznał przywołane pismo nadane dnia [...] za nowy, odrębny wniosek R. J. o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy skarżącego powtórnie wezwano o złożenie urzędowego formularza "PPF" (zarządzenie z dnia 12 sierpnia 2008 r.). R. J. złożył rzeczony formularz w dniu [...], oznaczając, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Równocześnie zadeklarował, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką i małoletnim synem oraz, że posiada dom o powierzchni mieszkalnej [...]. Nie dysponuje natomiast żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami wartościowymi. Nadto skarżący podał, iż nie osiąga jakiegokolwiek dochodu, zaś jedynym źródłem utrzymania jego rodziny są: [...] w kwocie [...] oraz [...] w wysokości [...], pobierane przez jego małżonkę. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku R. J. godzi się przywołać zasadę sformułowaną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie osiąga on jakichkolwiek dochodów i nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jedynym źródłem utrzymania jego rodziny są natomiast świadczenia z [...] w kwocie ogółem [...] (w tym [...] w wysokości [...] oraz [...] w rozmiarze [...] miesięcznie – vide: kopia decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...], dołączona do akt administracyjnych niniejszej sprawy). Nie sposób przy tym tracić z pola widzenia, że małżonka wnioskodawcy jest osobą poważnie chorą, [...], zaliczoną do [...] i wymagającą [...] (patrz: znajdujące się w aktach administracyjnych orzeczenie [...] z dnia [...]). W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że rodzina skarżącego znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji materialnej i życiowej, która uniemożliwia poczynienie jakichkolwiek oszczędności na pokrycie kosztów związanych z niniejszym postępowaniem, bez szkody dla jej niezbędnych potrzeb bytowych. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 258 §3 oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.