IV SA/Gl 467/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-10-01

Skład orzekający: Łukasz Strzępek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie fizycznej, która jest zwolniona z kosztów sądowych, można przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i rodziny?
Ratio decidendi
Osobie fizycznej, która jest zwolniona z kosztów sądowych, można przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i rodziny. Wniosek jest zasadny, gdy strona uprawdopodobni brak środków na samodzielne opłacenie pełnomocnika, biorąc pod uwagę jej dochody, strukturę wydatków oraz liczbę osób pozostających na jej utrzymaniu.
Stan faktyczny
Skarżąca I.K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie dotyczącej zasiłku celowego. Skarżąca utrzymuje się z alimentów i zasiłków, ma na utrzymaniu dwoje dzieci, nie posiada oszczędności. Partycypuje w kosztach utrzymania budynku rodziców, w którym mieszka. Referendarz sądowy uznał wniosek za zasadny.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącej adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 1 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści nadesłanego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z dwójką dzieci, utrzymując się z alimentów na dzieci oraz zasiłku rodzinnego i zasiłku stałego – suma tych świadczeń wynosi przeciętnie 1362 zł miesięcznie. Strona zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Do druku formularza dołączone zostało zaświadczenie z dnia 7 lipca 2015 r., z kŧórego wynika, ze strona jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała kopie orzeczeń o rozwiązaniu jej małżeństwa oraz o przyznaniu świadczeń alimentacyjnych na dzieci, a ponadto oświadczyła, że mieszka w należącym do jej rodziców budynku w odrębnym lokalu mieszkalnym (na piętrze) jednakże partycypuje w kosztach utrzymania całego budynku w kwocie 500 zł miesięcznie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Ze względu na fakt, iż strona z mocy ustawy jest zwolniona od kosztów sądowych (por. art. 239 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.), ocenie został poddany wyłącznie wniosek w zakresie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu Przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy wniosek strony o przyznanie jej adwokata z urzędu okazał się zasadny, albowiem w sposób dostateczny uprawdopodobniła ona brak środków, które pozwoliłyby jej na samodzielne opłacenie usług fachowego pełnomocnika. Do powyższej konstatacji prowadzi przede wszystkim fakt, iż strona ma na swoim utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci, a zarówno źródła jak i struktura jej dochodów oraz ich wysokość pozwalają stwierdzić, że koszty bieżącego utrzymania stanowią podstawową i zasadniczą pozycję w jej budżecie domowym. nie znaleziono podstaw do zakwestionowania oświadczenia strony odnośnie konieczności partycypowania w utrzymaniu należącego do jej rodziców budynku, w którym prowadzi odrębne gospodarstwo domowe wraz ze swoim potomstwem. Oznacza to, że z kwoty około 1300 zł, która jest jej dochodem, po przekazaniu rodzicom 500 zł pozostaje 800 zł, co jak na zaspokojenie potrzeb 3 osób (w tym dwójki małoletnich dzieci) jest stosunkowo niewielką kwotą, z której niepodobna wygospodarować dodatkowych środków na opłacenie usług fachowego pełnomocnika. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło