IV SA/Gl 468/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do wykonania świadczeń osobistych na rzecz obrony p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w całości w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] którą przeznaczono T. T. do wykonania świadczeń osobistych na rzecz obrony. W piśmie z dnia 22 kwietnia 2017 r. T. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję, w której zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Skarżący podniósł, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec tego, że na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a., ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu, to uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 136/15, LEX nr 2067969). W przedmiotowej sprawie skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniósł jedynie, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody. Skarżący nie wskazał żadnych okoliczności uzasadniających, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku sprowadzało się do jednego zdania, w którym została powtórzona część art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.