IV SA/Gl 471/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Opieki Społecznej w Ż. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r., zatytułowanym "Zażalenie i skarga" A. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Opieki Społecznej w Ż. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, otrzymaną w dniu [...] r. Zaskarżonej decyzji A. B. zarzucił obrazę prawa materialnego i procesowego, przyjętą za podstawę odmowy przydzielenia mu środków finansowych na remont domu, który uległ zawaleniu. Z treści skargi wynika, że w tej sprawie skarżący zwrócił się pismem również do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Wojewody [...], Burmistrza Ż.. Pozostałe zarzuty dotyczyły nierównego traktowania skarżącego przy podziale środków z pomocy społecznej. W końcowym fragmencie skargi A. B. wniósł o rzeczowe rozstrzygnięcie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić, albowiem jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: Ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponownie rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w cytowanym przepisie. O spełnieniu tego warunku można zatem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej. Z przytoczonego przepisu wynika zatem obowiązek zbadania i to przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, czy została ona wniesiona na decyzję ostateczną, wydaną po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego. W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję organu I instancji, nie poprzedzoną wniesieniem odwołania i zakończonym postępowaniem odwoławczym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach może skarżący bowiem wnieść dopiero po wyczerpaniu trybu odwoławczego. Oznacza to, że skargę inicjującą postępowanie przed tutejszym Sądem A. B. może wnieść dopiero na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.. Wnosząc skargę na decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Opieki Społecznej w Ż. z dnia [...] r. skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia o których mowa w art. 52 § 1 Ppsa. W rozpatrywanej sprawie, skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest przedwczesna. Uznać zatem należy, iż skarga inicjująca postępowanie administracyjne w rozpatrywanej sprawie, jako wniesiona na decyzję administracyjną, co do której skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, nie podlega badaniu legalności przed sądem administracyjnym i z wyżej wymienionych względów jest niedopuszczalna. Jest przy tym zasadą, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 Ppsa), co oznacza, że aby strona skarżąca mogła skutecznie zainicjować i zachować właściwą drogę postępowania sądowoadministracyjnego winna skierować skargę do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jedynie w okresie wskazanym w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1271 ze zm.), a więc od 1 stycznia 2004 r. do 1 stycznia 2006 r., było możliwe bezpośrednie wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Skarga A. B. wniesiona została bezpośrednio do sądu administracyjnego w dniu [...] r., a zatem po terminie przewidzianym w cytowanym art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego względu brak wyczerpania trybu wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie bądź bezczynność zostały zaskarżone, czyni również tę skargę niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.