IV SA/Gl 475/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić radcę prawnego dla skarżącego; W dniu [...]r. W.G. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego powołując się na trudną sytuację materialną, poważne problemy zdrowotne a także na brak wiedzy prawniczej niezbędnej do obrony swoich interesów. Równocześnie podniósł, że gospodaruje samotnie, jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej. Zadeklarował przy tym, iż zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 68 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i osiąga miesięczny dochód z tytułu zasiłku stałego w wysokości 444 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że w rubryce nr 4 urzędowego formularza wniosku, skarżący oznaczył, iż wnosi o ustanowienie doradcy podatkowego. Nie budzi jednak wątpliwości, że takie określenie zakresu żądania stanowi efekt oczywistej omyłki. Po pierwsze bowiem, niniejsza sprawa zainicjowana została skargą na decyzję wydaną w przedmiocie zasiłku celowego podlegającego uregulowaniom ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., nr 175, poz. 1362 ze zm.), a tym samym doradca podatkowy nie mógłby w niej działać, jako że w świetle art. 2 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 41, poz. 213), może on reprezentować stronę przed sądem administracyjnym wyłącznie w sprawach z zakresu obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Po drugie zaś, treść złożonego wraz z tym formularzem pisma procesowego z dnia 1 września 2012 r. (vide: karta nr 12 akt sprawy) wskazuje w sposób jednoznaczny, iż rzeczywistą intencją W.G. było ubieganie się o ustanowienie radcy prawnego. Odnosząc się do niniejszego wniosku godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie - co potwierdzają dokumenty znajdujące się w aktach niniejszej sprawy - jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (vide: orzeczenie z dnia [...]r. - karta nr 13) i utrzymuje się ze wyłącznie świadczeń pobieranych w ramach pomocy społecznej (patrz: decyzja o przyznaniu zasiłku stałego - karta nr 15 akt sprawy oraz dołączone do akt administracyjnych: decyzje o przyznaniu tych świadczeń i kwestionariusz wywiadu środowiskowego przeprowadzonego ze skarżącym przez pracownika socjalnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K.). W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że opłacenie należności związanych z udziałem radcy prawnego w sprawie znacznie przekracza możliwości płatnicze wnioskodawcy. Mając na względzie powyższe, postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.