IV SA/Gl 477/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata Wyrokiem z dnia 1 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Wnioskiem z dnia [...] uzupełnionym w dniu [...] skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. We wniosku skarżący wskazał, że od dnia [...] odbywa karę pozbawienia wolności zatem przebywa w Zakładzie Karnym, gdzie pracuje nieodpłatnie, a na koncie depozytowym nie ma wystarczających środków na opłacenie pełnomocnika procesowego. We wniosku zaznaczył ponadto, iż nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych ani dochodów. Wskazał, że posiada mieszkanie o powierzchni 60 m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie z treści wniosku wynika, iż intencją skarżącego było uzyskanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Co do zasady prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje jedynie zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków bądź też od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego bądź rzecznika patentowego. Jest również regułą, że przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy będącemu osobą fizyczną w tym zakresie następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W ocenie Sądu sytuacja skarżącego w pełni wypełnia wskazane wyżej przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Jak wynika bowiem z treści wniosku skarżącego nie posiada on żadnych zasobów majątkowych, jak również w chwili obecnej pozbawiony jest dochodów przebywa bowiem w Zakładzie Karnym, gdzie pracę wykonuje nieodpłatnie. W ocenie Sądu skarżący wykazał, że nie jest w stanie zgromadzić odpowiednich środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w celu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od przywołanego na wstępie wyroku. Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa postanowiono jak sentencji.