IV SA/Gl 477/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokat D.J. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych, 60/100) tytułem ponoszonych przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Pismem z dnia 25 marca 2011 r. W.Ł. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego. Następnie, w dniu 5 sierpnia 2011 r. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 5 września 2011 r. wydanym przez Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach przyznano skarżącemu W.Ł. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z dnia 26 września 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika dla skarżącego adwokata D.J., która zgłosiła się do sprawy i uczestniczyła w postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem. Na rozprawie, która odbyła się w dniu 31 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymała skargę oraz wniosła o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, składając jednocześnie oświadczenie, iż koszty te nie zostały ani w całości, ani w części pokryte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 31 stycznia 2012 r., oddalił skargę W.Ł. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2012 r. Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego koszty nieopłaconej pomocy świadczonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed Sądem I instancji. Następnie pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 3 kwietnia 2012 r. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w związku ze sporządzeniem i złożeniem w sprawie opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik złożyła również oświadczenie, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawki minimalne wynoszą 50 % stawki minimalnej przewidzianej za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, nie mniej niż 120 zł. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w innej sprawie niż wymieniona w pkt 1 lit. a – b cytowanego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie więc z powołanymi wyżej przepisami jego wynagrodzenie winno wynieść 120 zł (50% z kwoty 240 zł). Kwotę tę należy jednak powiększyć o podatek od towarów i usług w wysokości 23 %, co łącznie stanowi kwotę 147,60 zł. W związku z powyższym należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu zgodnie z poczynionymi wyliczeniami na zasadzie wyżej powołanych przepisów.