IV SA/Gl 481/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego w służbach mundurowych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa poomocy Skarżąca, po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W treści wniosku podała, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokalu o pow. 40 m2, a w skład jej majątku wchodzi również udział (1/2) w garażu oraz udział (1/2) w lokatach pieniężnych na kwotę 70.000 zł. Strona podkreśliła, że udział we wspomnianych lokatach stanowi zabezpieczenie na przyszłość – na wypadek pogorszenia stanu zdrowia. Strona zadeklarowała, ze utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości 1561 zł oraz dodatku pielęgnacyjnego w kwocie 153 zł. Z dokonanego w druku formularza wyliczenia wynika, iż czynsz za mieszkanie wynosi 440 zł; opłata za energię elektryczną to kwota 86,90 zł; gaz – 79,51; TV kablowa – 60,50; ubezpieczenie – 53,50; telefon – około 50 zł. Strona zadeklarowała, że na lekarstwa przeznacza 250 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała dokumenty potwierdzające podniesione we wniosku okoliczności. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Ocena sytuacji materialnej strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Zarazem nie można tracić z pola widzenia składników wchodzących w skład majątku strony. Tylko bowiem osoby, których stan majątkowy (a więc brak jakichkolwiek dochodów lub też dochody uzyskiwane w wysokości wykluczającej wygospodarowanie jakichkolwiek dodatkowych środków oraz brak oszczędności lub wartościowych składników majątkowych) mogą liczyć na ewentualne przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić wypada, że pomimo, iż dochód w rodzinie wnioskodawczyni jest stosunkowo niski, choć zarazem pozwala jej na zaspokojenie swoich potrzeb to jednak fakt, iż zarówno skarżąca jak i jej córka posiadają oszczędności, z których możliwe jest wygospodarowanie kwoty 200 zł na opłacenie wpisu od skargi bez uszczerbku w utrzymaniu ich rodziny wyklucza możliwość uwzględnienia wniosku. Nie można bowiem w tego rodzaju sytuacji pominąć faktu posiadania oszczędności zwłaszcza, że są to oszczędności w niebagatelnej kwocie (łącznie 70.000 zł), których uszczuplenie o 200 zł pozostanie w zasadzie bez wpływu na cel na jaki zostały zgromadzone. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.