IV SA/Gl 49/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na działanie Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż. p o s t a n a w i a odrzucić skargę W skardze z dnia [...] r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca wskazała, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ż. przedwcześnie wystawił postanowienie z dnia [...] r. nr [...], które następnie postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. zostało uchylone, a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Oświadczyła również, że w dniu [...] r. złożyła pismo w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w Ż. i dopomina się uzupełnienia postanowienia z dnia [...] r., nr [...], w którym odmówiono wyrażenia zgody na zwolnienie spod zajęcia świadczenia emerytalnego w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego z tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] r. Jednocześnie wniosła o ukaranie administracyjne Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż., który wystawia tytuły wykonawcze nie oparte na prawdzie. Żądała również wydania polecenia komornikowi Urzędu Skarbowego w Ż. celem wstrzymania potrąceń dokonywanych ze świadczenia emerytalnego skarżącej. W odpowiedzi na skargę Kierownik Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej wskazując, że sprawy w przedmiocie prowadzonej egzekucji skarbowej są permanentnie rozpatrywane przez organy powiatu, organy ścigania oraz inne instytucje publiczne. Następnie odniesiono się do zarzutów w szczególności w kwestii postanowienia z dnia [...] r., nr [...] oraz zarzutu nielegalności tytułu wykonawczego [...] z [...] r. Ponadto wskazano, że pismo z dnia [...] r. zostało przekazane do Starostwa Powiatowego w Ż. do załatwienia w trybie skargowym w części dot. właściwości rzeczowej Powiatu. Z uwagi jednak na to, że skarga została adresowana do WSA w Gliwicach przekazano ją do Sądu w trybie art. 54 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 26 stycznia 2010 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia [...] r. poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż., a także naruszenia prawa lub interesu prawnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wyżej wskazane wezwanie zostało skarżącej doręczone w dniu [...]r., co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach sprawy. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w piśmie z dnia [...] r.(data nadania) oświadczyła, że wymaga opieki drugiej osoby, co potwierdza załączone do pisma zaświadczenie Sądu Rejonowego, Wydział III Rodzinny i Nieletnich w Ż. z dnia [...]r., na mocy którego ustanowiono dla niej kuratora w osobie T. G. Podniosła, że ustanowionemu kuratorowi przekazała dokumenty dotyczące tytułu wykonawczego nr [...] oraz wezwanie Sądu i to on odpowie na wskazane wezwanie. Pismem z dnia [...] r. ustanowiony dla skarżącej kurator wyjaśnił, że Dom Pomocy Społecznej na podstawie decyzji ZUS otrzymuje należność za pobyt D. J., która nie została zakwestionowana. Dalej wskazał, że przedmiotem był tytuł wykonawczy Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie z dnia [...] r. nr [...], który stwierdza niedopłatę i nakłada obowiązek zapłaty odsetek. Zaznaczył, że PCPR nie ma prawa tego czynić, gdyż DPS otrzymuje należność zgodnie z decyzją. Ponadto stwierdził, że PCPR winien zakwestionować bezprawnie naliczaną należność przez Dyrektora DPS oraz zażądać od DPS zakwestionowania decyzji ZUS z dnia [...] r. Wskazał również, że Dyrektor Izby Skarbowej w K. wydał postanowienie z dnia [...] r. uchylające postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. z dnia [...]r. nr [...]. Na podstawie tego postanowienia ZUS miał obowiązek wstrzymać potrącenia egzekucyjne, czego jednak nie dokonał. Do pisma T. G. dołączył kserokopię postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., oraz korespondencję z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Ż. w kwestii wstrzymania zajęcia emerytury D. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącą braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca. W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności Kierownika Powiatowego Centrum Rodzinie w Ż. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Tymczasem w wyznaczonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione, bowiem w piśmie skarżącej jak i również jej kuratora, nie sprecyzowano jakiego konkretnie aktu bądź czynności skarga dotyczy. W piśmie z dnia [...] r. kurator skarżącej powołał szereg aktów podejmowanych przez różne organy w sprawie D. J. nie precyzując przy tym jaki akt ma być poddany kontroli sądu. W szczególności nie wskazano, jaki akt bądź czynność Kierownika Powiatowego Centrum Rodzinie w Ż. stanowi przedmiot skargi. Powyższe oznacza, że brak skargi nie został usunięty, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Ubocznie tylko można podnieść, że przywołany w piśmie skarżącej z dnia [...] r. oraz w piśmie jej kuratora tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] r., w oparciu o który prowadzona jest egzekucja administracyjna nie stanowi aktu podlegającego kognicji sądów administracyjnych. Tytuł wykonawczy, będący stosownie do art. 26 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, ze zm.) podstawą wszczęcia egzekucji administracyjnej, jest dokumentem urzędowym niezbędnym do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Powyższy dokument stwierdza jedynie istnienie i wymagalność obowiązku do wykonania którego doprowadzić ma - wszczęte na jego podstawie - postępowanie egzekucyjne, nie mieści się zatem w katalogu spraw określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a., na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 30.10.2008 r. sygn. akt II SA/Sz 666/08 LEX nr 504550). W tym stanie rzeczy wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi Sąd, w oparciu o regulację art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.