IV SA/Gl 491/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.J. na uchwałę Rady Miasta R. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu; W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, B.J. złożyła do Sądu pismo procesowe datowane na 30 czerwca 2016 r., w którym wniosła o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tej opłaty powołując się na trudną sytuację materialną. Następnie, w dniu 28 lipca 2016 r. skarżąca nadała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzowała, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych, a nadto także ustanowienia adwokata z urzędu. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i utrzymuje się z zasiłku okresowego z pomocy społecznej, w kwocie 317 zł miesięcznie. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku B.J. należy wskazać, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, zgodnie z art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącej wynika, że jest ona osobą samotnie gospodarującą i nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie jedynym źródłem utrzymania są dla niej świadczenia z pomocy społecznej, co uprawdopodabnia przedstawiona przez nią decyzja administracyjna z dnia [...] r., na mocy której przyznano jej zasiłek okresowy w kwocie 317 zł (karta nr 23 akt niniejszej sprawy), a także zaświadczenie wydane przez Zastępcę Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w R., z którego wynika, iż ciągu ubiegłego roku pobierała cały szereg zasiłków celowych (zaświadczenie to zostało dołączone do akt innej sprawy ze skargi B.J., zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. akt IV SA/Gl 984/15, gdzie również ubiegała się ona o przyznanie prawa pomocy). Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawczyni wykazała w sposób dostatecznie wiarygodny, iż nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.