IV SA/Gl 492/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. O. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich w kwestii przywrócenia terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. W dniu 18 lutego 2014 r. skarżąca otrzymała decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., Nr [...]. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej w skrócie "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach została nadana do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu 4 maja 2014 r. (o czym świadczy data stempla pocztowego k - 3 akt sądowych). Niewątpliwie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia ustawowego terminu do wniesienia skargi. W skardze zawarto wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, iż "od lutego 2014 r. do końca kwietnia 2014 r. nie mogłam podejmować żadnych czynności związanych z odwołaniem od tej decyzji, co spowodowane było problemami zdrowotnymi." Na wezwanie Sądu skarżąca wyjaśniła, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi "ustała dopiero dwa - trzy dni przed jej napisaniem, z powodu choroby, która uniemożliwiła mi wyjście z domu". Zaznaczyła, iż musiała opiekować się matką H.R., która ma 87 lat i demencję starczą. Korzystała z pomocy sąsiadów w sprawach bieżących ale nie mogła nikomu powierzyć swojej skargi. Podkreśliła jednocześnie, że mogła zadbać o swoje sprawy po kilku tygodniach zażywania leków, gdy ustały zawroty głowy i mogła wyjść z domu. Skarżąca wskazała również, że do chwili obecnej odczuwa skutki tragicznych przeżyć z dzieciństwa w ZSRR. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Ustanowione tym przepisem kryterium braku winy, jako przesłanki przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z kolei z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić zatem jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Jak podkreśla się bowiem w doktrynie i orzecznictwie przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania. Taka jednak sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Analizując uzasadnienie wniosku zawartego w skardze oraz pisma z dnia 21 lipca 2014 r., Sąd doszedł do przekonania, że skarżąca braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia , Nr [...] nie uprawdopodobniła. Zauważyć należy, że decyzja ta zawierała w swojej treści prawidłowe pouczenie co do sposobu jej zaskarżenia do sądu administracyjnego – a więc wskazywała także termin w jakim należy to uczynić W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez skarżącą, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy skarżąca dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu może nastąpić wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wniosek skarżącej zawarty w skardze oraz pismo z dnia 21 lipca 2014 r. nie zawiera danych uprawdopodobniających brak zawinienia dotyczących jej osoby. Jako okoliczności, która uprawdopodobniają brak winy w niedochowaniu terminu skarżąca wskazała na problemy zdrowotne trwające od lutego 2014 r. do końca kwietnia 2014 r. Skarżąca wskazywała również na kilkutygodniową konieczność zażywania leków przeciw zawrotom głowy i niemożność wyjścia z domu. Skarżąca stwierdziła również, że w tym samym czasie opiekowała się matką oraz korzystała z pomocy sąsiadów w sprawach codziennych. Jednocześnie skarżąca nie wyjaśniła za jaką chorobę cierpi i nie uprawdopodobniła, iż choroba na którą cierpi uniemożliwiła jej dotrzymanie terminu procesowego do wniesienia skargi. Skarżąca wyjaśniła jedynie, że nie jest w pełni zdrowia nie wykazała, że była niesprawna na tyle, iż nie mogła ani napisać skargi, ani tym samym udać się na pocztę celem jej wysłania do właściwego adresata lub też nie mogła tego zrobić przez osoby trzecie. Z okoliczności przedstawionych przez skarżącą nie wynika, iż jej dolegliwości były tego rodzaju, iż uniemożliwiały jej wniesienie w terminie skargi. Również wiek nie stanowi, iż strona jest z tego tytułu automatycznie zwolniona z obowiązku dochowywania terminów procesowych. Należy podkreślić, że uprawdopodobnienie braku winy obciąża stronę , która na ten brak winy się powołuje. Nie każda choroba stanowi przeszkodę w wykonaniu czynności procesowej. Skarżąca nie przedstawiła żadnych zaświadczeń lekarskich, z których wynika konieczność leżenia skarżącej, czy też niesprawność uniemożliwiająca opóźnienie w wykonaniu czynności. Nie przedłożyła również dowodów zakupów leków przeciw zwrotom głowy. Z wyjaśnień skarżącej wynika, że mogła ona skorzystać z pomocy osób trzecich, czego nie uczyniła. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu może nastąpić wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Takiej przeszkody skarżąca nie wykazała, Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 86 §1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.