IV SA/Gl 492/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 października 2017 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego oddala skargę. Prezydent Miasta B. decyzją z [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 20 ust. 3 w związku z art. 4, art. 5, art. 12a ust. 2. art. 13 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 32 ust. 1d ustawy o świadczeniach rodzinnych przyznał M. G. zasiłek rodzinny na K. G. od 1 lutego 2017 r. do 31 października 2017 r. w kwocie 135 zł oraz dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji na wskazany powyżej okres w wysokości 110 zł i dodatek z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej na przywoływany okres w wysokości 95 zł. W pouczeniu o przysługujących środkach odwoławczych w sposób prawidłowy strona została poinformowana o zasadach wnoszenia odwołania od tej decyzji. Pismem z 10 marca 2017 r. M. G. wniosła odwołanie od powyższej decyzji i równocześnie wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W motywach tego pisma podkreśliła, że odwołanie zostało złożone z dużym opóźnieniem z uwagi na zły stan zdrowia i na tę okoliczność przedłożyła dokumenty potwierdzające jej pobyt w szpitalu i wynikające z tego leczenie. Nadto w piśmie tym wyeksponowała trudną sytuację materialną rodziny i trudności w zapewnieniu jej niezbędnych środków na podstawowe potrzeby bytowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z [...] Nr [...] wydanym na podstawie art. 58 i art. 59 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. z [...] Nr [...] W motywach postanowienia organ odwoławczy przedstawił wpierw dotychczasowy przebieg postępowania i podejmowane w nim czynności prawne, w szczególności przybliżył treść dokumentacji medycznej dostarczonej przez stronę, a następnie organ ten przywołał treść art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego i wskazał, że przywrócenie terminu do skutecznego wniesienia środka odwoławczego nie następuje w ramach uznania administracyjnego. Zdaniem organu nie może przywrócić terminu do wniesienia odwołania jako, że strona nie spełnia przesłanek wymaganych przepisami prawa. Zdaniem organu strona nie uprawdopodobniła, że przekroczenie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Podkreślono, że decyzja została odebrana 15 lutego przez dorosłego domownika, a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął 1 marca 2017 r. Z przedłożonych przez stronę informacji wynika, że dysponowała jeszcze dwoma dniami do wniesienia odwołania, jednocześnie zaznaczono, że kolejny pobyt w szpitalu rozpoczął się dopiero 14 marca 2017 r. W konkluzji tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podkreślił, iż przedstawione przez stronę dokumenty medyczne świadczą o złym stanie zdrowia strony, jednakże nie dają podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z postanowieniem tym nie zgodziła się M. G., która wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej przedstawiła swoją trudną sytuację zdrowotną i rodzinną. Przybliżyła okoliczności związane z przeprowadzanymi operacjami jak również wskazała, że przyjmuje silne leki w tym sterydowe. W jej ocenie członkowie rodziny nie byli w stanie napisać odwołania, gdyż mąż jest po udarze i nie potrafi pisać ze względu na niedowład, córka K. ma znaczny stopień niepełnosprawności z uwagi na niedowidzenie. Syn Ł. także nie mógł napisać odwołania z uwagi na niedosłuch i zanik pamięci, tym bardziej odwołania nie mogła napisać małoletnia córka. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zawarło w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 poz. 2188) nie wykazała, aby postanowienie to naruszało wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. Nr 1369 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde uchybienie ze strony organu administracji uzasadnia uwzględnienie skargi, a jedynie takie, które miało lub mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny jest czytelny i sprowadza się do tego, że decyzja Prezydenta Miasta B. z [...] Nr [...] została odebrana 15 lutego 2017 r. przez dorosłego domownika i termin do wniesienia odwołania od wskazanej decyzji upłynął 1 marca 2017 r. Skarżąca odwołanie wniosła 10 marca 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Odwołanie to zostało wniesione osobiście przez skarżącą w siedzibie organu odwoławczego. W odwołaniu tym przywołano trudną sytuację materialną i osobistą rodziny, jak również wskazano na zły stan zdrowia i na potwierdzenie tych faktów przedłożono dokumenty z pobytu w szpitalu. Wynika z nich, że skarżąca przebywała w szpitalu do 27 lutego 2017 r. i ponownie od 14 marca do 21 marca 2017 r. Z wypisów ze szpitala zalegających w aktach wynika, że skarżąca wychodziła z nich stanie ogólnym dobrym z zaleceniami, które nie ograniczały jej możliwości kontaktów z organami administracji publicznej, czego dowodem była jej wizyta w siedzibie organu odwoławczego. W świetle przywołanego stanu faktycznego rozważyć należy stan prawny występujący w omawianym zakresie. Stosownie do postanowień art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Oznacza to, że organ administracji przywraca termin do dokonania określonej czynności procesowej, a w tym przypadku do wniesienia odwołania wówczas, gdy wystąpi o to strona postępowania (prośba zainteresowanego) i uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Nadto wskazana czynność (prośba) ma być dokonana w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu jak również winna być dokonana łącznie z dopełnieniem czynności, dla której określony był termin. W realiach rozpoznawanej sprawy przedstawione wymogi przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydent Miasta B. decyzją z [...] nie mogły być zrealizowane, zatem unormowania te należy widzieć w kontekście sytuacji faktycznej. Jak wynika z akt administracyjnych skarżąca pismem z 10 marca 2017 r. wystąpiła z odwołaniem i z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Okoliczność ta nie oznacza jednakże, że czynność ta wywoła dla skarżącej pozytywny skutek, albowiem ustawodawca nakłada na wnioskodawcę dwa obowiązki, a mianowicie uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu jak również wystąpienie z takim wnioskiem w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W odniesieniu do pierwszej z wyodrębnionych przesłanek przyjdzie stwierdzić, że skarżąca w piśmie 10 marca 2017 r. powołała się na zły stan zdrowia wynikający z pobytu w szpitalu. Jak wynika to z treści przywołanego art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego wnioskodawca obowiązany jest uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu do dokonania przewidzianej czynności prawnej. Analiza argumentów wskazanych przez skarżącą nie daje podstaw do uznania, aby wykazała ona brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania. W pierwszej kolejności przyjdzie wskazać, że z wypisu z pobytu w szpitalu wynika, że wypisana została w stanie ogólnym dobrym i mogła opuszczać miejsce zamieszkania, nadto 1 marca 2017 r, miała udać się na zdjęcie szwów. Zatem w przypadku skarżącej brak jest wskazania dnia, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu, gdyż ze szpitala powróciła 27 lutego 2017 r. czyli przed upływem terminu do jego wniesienia. Ponadto przyjdzie dostrzec, że nawet w przypadku uznania, że do dnia zdjęcia szwów skarżąca miała ograniczenia w poruszaniu się to od 2 marca one ustają i obowiązana była dopełnić drugi wymóg, a mianowicie wystąpić z odwołaniem i stosownym wnioskiem o przywrócenie w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny. Ten wymóg w jej przypadku nigdy nie został spełniony. W świetle powyższego przyjdzie uznać, że skarżąca nie wykazała, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, jak również nie dopełniła obowiązku złożenia stosownego wniosku w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W konsekwencji uznać należy, że ustalenia poczynione przez organ odwoławczy były prawidłowe, a zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa i to w stopniu istotnym uzasadniającym uwzględnienie wniesionej skargi. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.