IV SA/Gl 493/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.), Sędzia WSA Andrzej Matan, Sędzia WSA Małgorzata Walentek, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego WSA Teresy Kurcyusz- Furmanik p o s t a n a w i a odmówić wyłączenia sędziego. Postanowieniem z dnia 9 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie P.L. na postanowienie z dnia 11 marca 2013 r. odmawiające wyłączenia od rozpoznania sprawy sędziego WSA Andrzeja Matana. Pismem procesowym z dnia 5 października 2013 r. skarżący wniósł o wyłączenie sędziego WSA Teresy Kurcyusz- Furmanik, która wydała wskazane wyżej postanowienie z dnia 9 września 2013 r. W uzasadnieniu wniosku P.L. wskazał, że zażalenie na postanowienie z dnia 11 marca 2013 r. powinno być przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, natomiast sędzia WSA Tresa Kurcyusz- Furmanik winna wstrzymać się z wydaniem orzeczenia do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez NSA, aby mogło być ono całkowicie bezstronne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na podstawie art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p. p. s. a.) sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) (1) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Ponadto zgodnie z art. 18 § 3 p. p. s. a. sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi. Natomiast na podstawie art. 19 p. p. s. a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W ramach rozpatrywanej sprawy, w oświadczeniu złożonym w związku z wnioskiem skarżącego sędzia WSA Teresa Kurcyusz- Furmanik stwierdziła, że brak jest podstaw do wyłączenia jej od rozpatrywania sprawy na mocy art. 18 i art. 19 p. p. s. a. Wniosek P.L. o wyłączenie sędziego nie odpowiada przesłankom wynikającym z powyższych przepisów, ponieważ nie wskazał on jakiejkolwiek przyczyny, która uzasadniałaby ten wniosek. Fakt, że w przekonaniu P.L., zażalenie na postanowienie z dnia 11 marca 2013 r. powinno być przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, natomiast sędzia WSA Tresa Kurcyusz- Furmanik winna wstrzymać się z wydaniem orzeczenia do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez NSA, aby mogło być ono całkowicie bezstronne, nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego i taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Nie zachodzą również przyczyny opisane w art. 18 p. p. s. a. powodujące wyłączenie sędziów z mocy ustawy. Wobec powyższego stwierdzić należało, że nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego WSA Teresy Kurcyusz- Furmanik i przy zastosowaniu art. 22 § 1 p. p. s. a. orzec jak na wstępie.