IV SA/Gl 493/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński, Sędzia WSA Stanisław Nitecki, po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wyłączenie Sędziego WSA Andrzeja Matana W piśmie z dnia [...] marca 2012 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie Sędziego WSA. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołał się na przedwczesne wyznaczenie terminu rozpoznania sprawy. Zdaniem skarżącego termin rozprawy winien być wyznaczony dopiero po prawidłowym rozpoznaniu wniosku o wyłączenie Zastępcy Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego E. C. od postępowania w sprawie. Wyznaczona na dzień 3 kwietnia 2012 r. rozprawa została z uwagi na wpływ przedmiotowego wniosku odroczona. Przewodniczący Wydziału IV WSA w Gliwicach pismem z dnia 11 kwietnia 2012 r. wezwał do uzupełnienia braków formalnych wniosku z [...] marca 2012 r. poprzez wskazanie imienia i nazwiska sędziego, którego wyłączenia skarżący żąda oraz podania przyczyn uprawdopodobniających zasadność tego wniosku. Odpowiadając na powyższe pismo P. L. wskazał, iż jego wniosek dotyczy Sędziego WSA Andrzeja Matana. W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, iż sprawa nie może być rozpoznana merytorycznie, gdyż do tej pory nie zostały w sposób zgodny z prawem rozpoznane jego wnioski o wyłączenie Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego B. S. i Zastępcy Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego E. C. W oświadczeniu z dnia [...] maja 2012 r. złożonym w związku z wnioskiem skarżącego Sędzia WSA Andrzej Matan stwierdził, iż brak jest podstaw do wyłączenia jej od rozpatrywania sprawy z mocy art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, iż instytucję wyłączenia Sędziego od rozpoznawania sprawy w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwana dalej P.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 19 tej ustawy sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości co do bezstronności sędziego. Natomiast art. 18 P.p.s.a. wymienia enumeratywnie przesłanki wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Z kolei art. 20 P.p.s.a. wskazuje na wymagania formalne wniosku o wyłączenie sędziego. Zgodnie z brzmieniem tego artykułu strona zgłasza wniosek na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy. Wniosek ten powinien zawierać obok ogólnych warunków, którym powinno odpowiadać każde pismo strony, powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyny uzasadniającej wyłączenie sędziego. Nie ulega więc wątpliwości, że wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego. Odnosząc powyższe uwagi do wniosku skarżącego, podnieść należy, że w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa nie może on odnieść skutku. We wniosku tym skarżący nie wskazał jakiejkolwiek faktycznie istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie wskazanego w nim sędziego. Nierozpoznanie w postępowaniu toczonym przed organami administracji, zgodnie z intencją skarżącego wniosków o wyłączenie pracowników organu drugiej instancji nie ma wpływu na toczące się przed wojewódzkim sądem administracyjnym postępowanie sądowoadministracyjne albowiem wnioski te zostały złożone po wydaniu zaskarżonej decyzji a tylko legalność jej wydania jest przedmiotem badania przez sąd administracyjny. Godzi się zauważyć że wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie wywołać mogą wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn, zdaniem Sądu, brak jest w tej sprawie. Nie zachodzą też przyczyny opisane w art. 18 P.p.s.a. powodujące wyłączenie sędziego z mocy ustawy. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, iż istnieją jakiekolwiek przyczyny uzasadniające wyłączenie Sędziego Andrzeja Matana od orzekania w sprawie. Mając na względzie wskazane okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.