IV SA/Gl 493/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 października 2017 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego oddala skargę. Prezydent Miasta B. decyzją z [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 20 ust. 3 w związku z art. 4, art. 5, art. 12a ust. 2. art. 13 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 32 ust. 1d ustawy o świadczeniach rodzinnych przyznał M. G. zasiłek rodzinny na K. G. od 1 lutego 2017 r. do 31 października 2017 r. w kwocie 135 zł oraz dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji na wskazany powyżej okres w wysokości 110 zł i dodatek z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej na przywoływany okres w wysokości 95 zł. W pouczeniu o przysługujących środkach odwoławczych w sposób prawidłowy strona została poinformowana o zasadach wnoszenia odwołania od tej decyzji. Pismem z 10 marca 2017 r. M. G. wniosła odwołanie od powyższej decyzji i równocześnie wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W motywach tego pisma podkreśliła, że odwołanie zostało złożone z dużym opóźnieniem z uwagi na zły stan zdrowia i na tę okoliczność przedłożyła dokumenty potwierdzające jej pobyt w szpitalu i wynikające z tego leczenie. Nadto w piśmie tym wyeksponowała trudną sytuację materialną rodziny i trudności w zapewnieniu jej niezbędnych środków na podstawowe potrzeby bytowe. Stanowisko swoje potwierdziła dodatkowymi wyjaśnieniami z 11 kwietnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z [...] Nr [...] wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. z [...] Nr [...] W motywach postanowienia organ odwoławczy przedstawił wpierw dotychczasowy przebieg postępowania i podejmowane w nim czynności prawne. Następnie podniósł, że mocą postanowienia z 14 kwietnia 2017 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W dalszej części uzasadnienia wskazany organ przywołał regulacje prawne dotyczące zasad wnoszenia odwołania, aby następnie podkreślić, że strona była prawidłowo pouczona o tych zasadach. Skoro decyzja została doręczona skarżącej w dniu 15 lutego 2017 r., a odwołanie zostało wniesione bezpośrednio do organu odwoławczego 10 marca 2017 r. to nastąpiło to z ewidentnym uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. W konkluzji swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podkreślił, że wyczerpana została przesłanka stwierdzenia uchybienia terminu przewidziana treścią art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z postanowieniem tym nie zgodziła się M. G., która wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej przedstawiła swoją trudną sytuację zdrowotną i rodzinną. Przybliżyła okoliczności związane z przeprowadzanymi operacjami jak również wskazała, że przyjmuje silne leki w tym sterydowe. W jej ocenie członkowie rodziny nie byli w stanie napisać odwołania, gdyż mąż jest po udarze i nie potrafi pisać ze względu na niedowład, córka K. ma znaczny stopień niepełnosprawności z uwagi na niedowidzenie. Syn Ł. także nie mógł napisać odwołania z uwagi na niedosłuch i zanik pamięci, tym bardziej odwołania nie mogła napisać małoletnia córka. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zawarło w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 poz. 2188) nie wykazała, aby postanowienie to naruszało wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. Nr 1369 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde uchybienie ze strony organu administracji uzasadnia uwzględnienie skargi, a jedynie takie, które miało lub mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy podjął rozstrzygnięcie, które odpowiada przepisom prawa, zatem brak jest podstaw dla uwzględnienia wniesionej skargi. Stan faktyczny w sprawie tej jest czytelny i nie budzi większych kontrowersji. Prezydent Miasta By. decyzją z [...] przyznał M. G. zasiłek rodzinny na K. G. od 1 lutego 2017 r. do 31 października 2017 r. w kwocie 135 zł oraz dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji na wskazany powyżej okres w wysokości 110 zł i dodatek z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej na przywoływany okres w wysokości 95 zł. Skarżąca pismem z 10 marca 2017 r. wniosła od tej decyzji odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Mocą postanowienia z 14 kwietnia 2017 r. organ odwoławczy odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, argumentując to tym, że nie zostały wyczerpane przesłanki uzasadniające podjęcie dla niej korzystnego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że odwołanie wniesione przez skarżącą nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W przypadku wystąpienia takiej sytuacji ustawodawca w sposób jednoznaczny stwierdza, że organ rozpoznający odwołanie nie może podjąć rozstrzygnięcia merytorycznego, lecz obowiązany jest do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Podkreślić należy, że podjęcie przez organ administracji rozstrzygnięcia merytorycznego w sytuacji, gdy występuje w sprawie uchybienie terminu do wniesienia odwołania, oznacza że decyzja taka obarczona jest wadą uzasadniającą jej stwierdzenie nieważności. Zatem, fakt iż organ odwoławczy w przypadku odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania podejmuje postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, podejmuje rozstrzygnięcie, które odpowiada przepisom prawa. Skarżąca w swojej skardze do tutejszego Sądu poza wyrazem niezadowolenia z otrzymanego rozstrzygnięcia nie podniosła żadnych argumentów merytorycznych, natomiast swoją uwagę skupiła na prezentacji złego stanu zdrowia oraz trudnej sytuacji poszczególnych członków rodziny. Okoliczności te nie mają jednakże żadnego znaczenia dla oceny prawidłowości kontrolowanego rozstrzygnięcia. Bardziej rozbudowane zarzuty pod adresem kontrolowanego rozstrzygnięcia sformułował pełnomocnik skarżącej w swoim piśmie z 11 sierpnia 2017 r. Zarzucił on naruszenie postanowień art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, a w uzasadnieniu rozwinął ten argument i wskazał, że organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy nim podjął kwestionowane rozstrzygnięcie. W ocenie składu orzekającego tak postawiony zarzut nie może zostać uwzględniony, ponieważ podniesione argumenty nie znajdują umocowania w zgromadzonym materiale dowodowym. Zdaniem składu orzekającego materiał dowodowy zebrany przez organy administracji był wystarczający dla podjęcia decyzji, a skarżąca mogła ewentualnie przedstawiać dodatkowe argumenty przemawiające za ochroną swojego interesu w ramach prowadzonego postępowania. Nie mogły odnieść oczekiwanego skutku kolejne zarzuty sformułowane we wskazanym piśmie, a skierowane pod kątem pierwszego z podjętych przez organ odwoławczy postanowienia, a mianowicie dotyczącego odmowy przywrócenia terminu, ponieważ w ramach tego postępowania organ administracji dokonywał oceny poddanego kontroli rozstrzygnięcia w innej perspektywie, a mianowicie, czy odwołanie strony zostało wniesione w przewidzianym przez prawo terminie, natomiast argumenty podnoszone przez pełnomocnika skarżącej nie mają istotniejszego znaczenia dla ustalenia tej okoliczności. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.