IV SA/Gl 494/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] J.L. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, w której wyraziła niezadowolenie z szeregu rozstrzygnięć SKO w K. Organ w dniu [...] wezwał skarżącą do sprecyzowania przedmiotu skargi pod rygorem uznania, że dotyczy ona rozstrzygnięć dołączonych do skargi (w tym zawiadomienia z dnia [...]). Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na to wezwanie, zatem Sąd uznał za przedmiot skargi również zawiadomienie z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę SKO w K. wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji strony skarżącej, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów został natomiast doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Wynikają one także ze szczegółowych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Stosownie do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie J.L. przedmiotem skargi uczyniła zawiadomienie z dnia [...], którym SKO w K. przekazało jej odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] nr [...]. Organ przekazał odwołanie, gdyż stosownie do art. 129 § 1 K.p.a. należało je wnieść za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Wobec tego przyjdzie wskazać, że zaskarżone zawiadomienie zostało wydane na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. i miało wyłącznie charakter informacyjny. Było następstwem przekazania odwołania do właściwego organu celem nadania mu dalszego biegu. Obecnie obowiązujące przepisy nie przewidują obowiązku wydania w tym zakresie zaskarżalnego postanowienia wskazując, że takie zawiadomienie zawierać powinno uzasadnienie. W związku z tym Sąd został pozbawiony możliwości dalszej jego kontroli, co przesądza o odrzuceniu skargi. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że sprawa nie podlega jego kognicji i działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.