IV SA/Gl 5/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, Sędziowie NSA Tadeusz Michalik,, WSA del. Barbara Rymaszewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wita, po rozpoznaniu w dniu 02 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia : umorzyć postępowanie Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856), po rozpatrzeniu odwołania W. S. od decyzji Prezydenta Miasta Ż. z [...] r. w sprawie dodatku mieszkaniowego, uchyliło w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta Ż. odmówił W. S. przyznania dodatku mieszkaniowego. Za przyczynę odmowy organ wskazał art. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i wyjaśnił, że wnioskodawca, nie zamieszkuje i nie prowadzi gospodarstwa domowego w lokalu położonym przy ul. A w Ż.. Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, że zachodzi konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Zdaniem organu, w oparciu o przedłożoną dokumentację nie można było bezspornie uznać, że wnioskodawca nie prowadzi stale gospodarstwa domowego w przedmiotowym lokalu. Na powyższą decyzję W. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W uzasadnieniu podniósł, że nie zgadza się z argumentacją organu I instancji, iż w przedmiotowym lokalu nie zamieszkuje. Wyjaśnił, że ze względu na stan zdrowia i konieczność zabiegów lekarskich zmuszony jest przebywać w K. w [...],[...] i [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Organ ponadto wskazał, że podniesione w skardze zarzuty dotyczą postępowania przed organem I instancji i wydanej przez ten organ decyzji. Decyzja ta była już przedmiotem postępowania odwoławczego, w wyniku którego została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. W dniu [...] r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. pismo W. S., w którym oświadczył, że cofa skargę. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że organ przyznał mu dodatek mieszkaniowy od dnia [...] r. do dnia [...] r. w kwocie [...] złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest czynnością procesową, przez którą skarżący rezygnuje z postępowania przed sądem administracyjnym a tym samym rozpoznania wniesionej skargi. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż oświadczenie woli strony skarżącej o cofnięciu skargi jest skuteczne. Nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Mając to na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 wskazanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie.