IV SA/Gl 501/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na pismo Prezydenta Miasta S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pożyczek na podjęcie działalności gospodarczej postanawia : odrzucić skargę Pismem z dnia [...] W. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo Prezydenta Miasta S. z dnia [...] Nr [...] (nazwane przez skarżącego decyzją) stanowiące informację dotyczącą przyczyny nierozpoznania wniosku o środki na rozpoczęcie działalności gospodarczej i wskazujące, że wniosek ten zostanie rozpoznany po jego uzupełnieniu ( w kierunku wskazanym w w/wym. piśmie). Zakres kognicji sądu administracyjnego określa przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Przepis ten stanowi w § 1, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei w § 2 tego przepisu przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W § 3 natomiast przepis ten stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Nie można podzielić stanowiska skarżącego, że w/wym. pismo informacyjne jest decyzją administracyjną. Stosownie do art. 104 § 1 k.p.a., organ administracji załatwia sprawę przez wydanie decyzji. W myśl art. 104 § 2 k.p.a., decyzje nie zawsze rozstrzygają sprawę co do jej istoty, lecz również w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Przedmiotowe pismo informujące o sposobie załatwienia sprawy wniosku skarżącego nie kończy zaś niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż skoro w/wym. pismo Prezydenta Miasta S. nie jest decyzją administracyjną, to wobec tego na tego typu akt nie przysługuje skarga do Sądu Administracyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) przedmiotową skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.