IV SA/Gl 503/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.Z., G.S. i B.N. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] Nr [...] w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta G. z późniejszymi zmianami w przedmiocie zasad wynajmowania lokali postanawia: odrzucić skargę G. Z. W dniu [...] G.Z., G.S. i B.N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., za pośrednictwem Rady Miejskiej w G., skargę na uchwałę tego organu z dnia [...], Nr [...] - w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta G. z późniejszymi zmianami. Skarżący wnieśli o uchylenie uchwały w części odnoszącej się do § 1 pkt 3. W uzasadnieniu skargi wskazali, że przepis ten uniemożliwia mieszkańcom dokonywanie zamiany mieszkań pomiędzy kontrahentami posiadającymi różne tytułu prawne do zajmowanych lokali mieszkalnych. Nadto podnieśli, że zaskarżona uchwała narusza ich prawa obywatelskie poprzez zakaz zamiany lokalu komunalnego na inny lokal znajdujący się w zasobach innych właścicieli (np. spółdzielczy), przez co wpływa negatywnie na ich stan jako mieszkańców gminy. Przed wniesieniem skargi G.Z. pismem z dnia [...], które wpłynęło do organu w dniu [...] (k. 49 akt sądowych) wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] Przewodniczący Rady Miejskiej w G. poinformował go, że Komisja Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Rady Miejskiej w G. nie znalazła podstaw do zmiany zaskarżonej uchwały (k. 8,9 akt administracyjnych). Pismo to doręczone zostało skarżącemu w dniu [...] (k. 22 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] Przewodniczący Rady Miejskiej w G. odmówił usunięcia naruszenia prawa. Pismo to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]. Jednak należy wskazać, że odpowiedzi tej udzielił Przewodniczący Rady Miejskiej w G. zatem podmiot niewłaściwy do jej udzielenia. W przypadku wniesienia skargi na uchwałę Rady Miejskiej (Rady Gminy), organem właściwym do udzielenia takiej odpowiedzi jest, zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, wyłącznie Rada Miejska (Rada Gminy) – por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt II OSK 1009/06. W zaistniałej sytuacji należało zatem uznać, że organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego G.Z. powinien był wnieść skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania Rady Miejskiej w G. do usunięcia naruszenia prawa, zatem w terminie do dnia [...]. Biorąc pod uwagę, że dzień ten przypadał w niedzielę i uwzględniając brzmienie art. 83 § 2 p.p.s.a., powinien był dokonać tej czynności do dnia [...]. Zauważyć jednak należy, że skarżący mógł pozostawać w błędnym przekonaniu, iż stosownej odpowiedzi udzielił mu podmiot właściwy. Przyjmując zatem, że błędne działanie Przewodniczącego Rady Miejskiej w G. nie mogło wywołać wobec skarżącego ujemnych skutków, zatem przyjmując wariant bardziej dla skarżącego liberalny, należało uznać, że również w tej sytuacji wniósł on skargę z naruszeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. W takim przypadku uchybił on trzydziestodniowemu terminowi liczonemu od dnia doręczenia mu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa tj. od dnia [...]. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynąłby w takiej sytuacji w dniu [...], bowiem dzień [...] przypadał w niedzielę. Tymczasem skarżący wniósł skargę dopiero w dniu [...], zatem z naruszeniem zarówno sześćdziesięciodniowego terminu liczonego od dnia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (w sytuacji gdy organ takiej odpowiedzi nie udzielił), jak również z naruszeniem trzydziestodniowego terminu, liczonego od dnia doręczenia mu odpowiedzi na to wezwanie. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.