IV SA/Gl 503/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia : przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata Wyrokiem z dnia 08 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę strony na decyzję SKO w K. w przedmiocie zasiłku okresowego. Strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy. Wnosiła o ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwójką dzieci. Dochód łączny czteroosobowej rodziny to kwota 2480,95 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Według art. 245 § 1 i 2 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego. Natomiast zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przedmiotowej sprawie, rozpoznanie wniosku strony skarżącej zostało ograniczone do kwestii ustanowienia pełnomocnika, bowiem, zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. c. P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy społecznej. W rezultacie, skoro strona skarżąca nie jest w tej sprawie obowiązana do uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych, to jej wniosek o zwolnienie z tego obowiązku jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwójką dzieci, a ich łączny dochód to kwota 2480,95 zł. W konsekwencji uznać należało, że strona skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a wobec tego wystąpiła przesłanka przyznania prawa pomocy, określona w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.