IV SA/Gl 504/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 6 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. (B.) na uchwałę Rady Powiatu z Ż. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie działania Dyrektora Zakładów Opieki Zdrowotnej w zakresie udostępnienia dokumentacji medycznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] A. B. zwrócił się, za pośrednictwem Starostwa Powiatowego w Ż., do Dyrektora Szpitala Powiatowego z Ż. o udostępnienie danych ze zbioru książki ruchu transportów – karetki Pogotowia Ratunkowego do Szpitala Powiatowego w Ż., lub skierowania do Izby Przyjęć Szpitala Powiatowego w Ż. z dnia [...] w związku ze śmiercią brata wnioskodawcy W. W., która nastąpiła w dniu [...] w Szpitalu Powiatowym w Ż. W odpowiedzi na wyżej opisany wniosek Dyrektor Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ż. pismem z dnia [...] poinformował wnioskodawcę, że zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia dokumentację medyczną pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu, bądź osobie upoważnionej przez pacjenta. Po śmierci pacjenta, prawo wglądu w dokumentację medyczną ma osoba upoważniona przez pacjenta za życia. Wskazał ponadto, że zgodnie z regulacją art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych jeżeli przepisy odrębnych ustaw, które odnoszą się do przetwarzania danych, przewidują dalej idącą ochronę, niż to wynika z niniejszej ustawy, stosuje się przepisy tych ustaw. W niniejszej sprawie zastosowanie mają więc przepisy wyżej powołanej ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta bowiem przewiduje ona dalej idącą ochronę danych osobowych. Powołując się na wyżej przywołaną argumentację Dyrektor zaznaczył, że nie może udostępnić A. B. danych wskazanych we wniosku bowiem stanowią one dane wynikające z dokumentacji medycznej, a wnioskodawca nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 26 cytowanej ustawy, jak również nie został za życia pacjenta upoważniony do wglądu do jego dokumentacji. Następnie A. B., pismem z dnia [...] wystąpił do Ministerstwa Zdrowia ze skargą/wnioskiem wskazując, że Dyrektor Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ż. odmówił udostępnienia mu wnioskowanej dokumentacji medycznej zmarłego brata. Departament Nadzoru, Kontroli i Skarg w Ministerstwie Sprawiedliwości zgodnie z art. 231 K.p.a. przekazał wyżej opisaną skargę A. B. Radzie Powiatu[...]. Pismem z dnia [...] Rada Powiatu w Ż. na podstawie art. 231 K.p.a. przekazała do rozpatrzenia zgodnie z właściwością skargę A. B. w części dotyczącej merytorycznej działalności, w zakresie zastrzeżeń do informacji udzielonej przez Dyrektora Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ż. do Sejmiku Województwa[...] . Następnie Rada Powiatu w Ż. w dniu [...] podjęła uchwałę nr [...] mocą której uznała skargę A. B. na Dyrektora Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ż. za bezzasadną wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 229 pkt 4 K.p.a. Pismem z dnia [...] A. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wyżej wskazaną uchwałę Rady Powiatu w Ż. W uzasadnieniu skargi zaznaczył, że uchwała podjęta została z rażącym naruszeniem prawa procesowego i materialnego bowiem jego wniosek nie został rozpoznany w całości. Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonej uchwały i wydanie wnioskowanych dokumentów medycznych oraz ewentualnie o przekazanie całości dokumentacji medycznej do Prokuratury Rejonowej w Ż. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga A. B. w części dotyczącej działania Dyrektora Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ż. została rozpatrzona na podstawie art. 229 pkt 4 K.p.a. na posiedzeniu Komisji Zdrowia i Polityki Społecznej Rady Powiatu w Ż. w dniu [...]. Komisja stwierdziła, że skarga A. B. jest bezzasadna, a następnie stanowisko to potwierdziła Rada Powiatu w Ż. podejmując w dniu [...]. skarżoną uchwałę. Organ wskazał ponadto, że w części dotyczącej merytorycznej działalności związanej z treścią odpowiedzi Dyrektora Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ż., pismo A. B. zostało przekazane na podstawie art. 231 K.p.a. do rozparzenia zgodnie z właściwością do Sejmiku Województwa [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestią zasadniczą w rozpoznawanej sprawie jest ocena, czy skarga A. B. z dnia [...] mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego. Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest bowiem zbadanie między innymi legitymacji skarżącego, zachowania terminu do wniesienia skargi, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu został unormowany w art. 3 § 2 i 3 , art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, nr. 53, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W myśl art. 3 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż zasadą jest dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla działania administracyjnoprawnego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Powiatu w Ż., podjęta w trybie art. 229 pkt 4 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego mocą której uznano skargę na działanie Dyrektora Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ż. za bezzasadną. W tym miejscu należy wskazać, że do powyższego postępowania mają zastosowanie przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) dotyczącego skarg i wniosków. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w Postanowieniu z dnia 25 lipca 2005 sygn. akt I SA/Rz 117/05 postępowanie unormowane w dziale VIII powołanej wyżej ustawy stanowi jednoinstancyjne postępowanie o charakterze uproszczonym, którego zakończenie (zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi) nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc postępowania odwoławczego czy postępowania sądowoadministracyjnego. Omawiane postępowanie nie ma charakteru jurysdykcyjnego dlatego w takiej sprawie nie jest dopuszczalne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Nie jest również objęta właściwością sądu administracyjnego ocena sposobu działania, pracy organu administracji, jak też jego pracowników. Uchwały organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego podjęte w wyżej opisanym trybie nie podlegają kognicji sądu administracyjnego, choć przybierają one postać uchwały. Postępowanie to bowiem nie kończy się władczym aktem podlegającym kontroli z punktu widzenia jego legalności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym skarga A. B. w sprawie nieuznania przez Radę Powiatu w Ż. jego zarzutów odnoszących się do działania Dyrektora Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej w Ż. jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.