IV SA/Gl 513/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 6 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na działanie Wojewody [...] w przedmiocie zarejestrowania pobytu p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem procesowym z dnia [...] M. M. skierował bezpośrednio do Wojewódzkie Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę przeciwko "Urzędowi Wojewódzkiemu" sporządzoną w języku angielskim do której dołączył formularz wniosku o zarejestrowanie pobytu. W skardze tej zawarł również, sporządzony w języku angielskim, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Na mocy zarządzenia z dnia 12 lutego 2010 r., wydanego w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt II KO 21/10, skarżący został wezwany do przedłożenia tłumaczenia powyższego pisma na język polski oraz o przedłożenie urzędowego formularza druku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SO/Gl 7/10 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zwolnił skarżącego od kosztów sądowych, a w pozostałym zakresie oddalił jego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Następnie Sąd zwrócił się do tłumacza przysięgłego o przetłumaczenie na język polski pism skarżącego złożonych w wyżej opisanej sprawie. Z nadesłanych przez tłumacza przysięgłego tłumaczeń wynika, że M. M. w piśmie z dnia [...] opisał postępowanie przed Urzędem Wojewódzkim w K., wskazując, że w Wydziale dla Obcokrajowców dostaje się zupełnie inny formularz, aniżeli ten, który stosowany jest dla obywateli polskich. Podał również, że po wypełnieniu formularza należy wnieść opłatę za wydanie zaświadczenia potwierdzającego pobyt obywatela Unii Europejskiej na terenie RP. Skarżący zarzucił ponadto, że urzędnicy proszą o przekazanie kart kredytowych oraz dowodu potwierdzającego posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego, co zdaniem skarżącego narusza przepisy ustawy o ochronie danych osobowych. Zaznaczył, że wyżej wskazane działania organu naruszają prawo lokalne oraz ustawy dlatego skarżący wnosi "sprawę sądową przeciwko" wyżej wskazanej instytucji. W piśmie zawarty był również wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika oraz tłumacza przysięgłego. Pisma te uznane zostały za skargę i przesłano je organowi – Wojewodzie [...] celem nadania jej dalszego biegu. W dniu [...] wpłynęła do tutejszego Sądu odpowiedź Wojewody [...] na wyżej wskazaną skargę M. M., w której organ administracji wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podając, że w Oddziale do Spraw Cudzoziemców [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. nie toczyło się i nie toczy się postępowanie administracyjne w stosunku do skarżącego M. M. A także nie wydano w stosunku do niego żadnej decyzji administracyjnej, postanowienia, ani aktu wymienionego w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ wskazał ponadto na regulacje prawne dotyczące pobytu obywateli Unii Europejskiej na terytorium RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestią zasadniczą w rozpoznawanej sprawie jest ocena, czy skarga M. M. z dnia [...] mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego bowiem obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie między innymi legitymacji skarżącego, zachowania terminu do wniesienia skargi, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu został unormowany w art. 3 § 2 i 3 , art. 4 i art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, nr 53, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W myśl art. 3 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż zasadą jest dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla działania administracyjnoprawnego. W tym miejscu zaznaczyć również należy, że w niniejszym postępowaniu przedmiotem skargi jest działalność organu administracji. Skarżący nie wskazuje konkretnej decyzji, aktu, czy czynności, która jest przedmiotem skargi. Odnosi się jedynie do procedury związanej z zarejestrowaniem pobytu. Wskazuje, że działania organu administracji polegające między innymi na żądaniu od niego potwierdzenia podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu oraz okazania kart kredytowych "naruszają prawo lokalne" oraz przepisy ustawy o ochronie danych osobowych. Wobec tak sformułowanej skargi Sąd uznał, że nie mieści się ona w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Zarzut skargi dotyczy działań urzędników [...] Urzędu Wojewódzkiego związanych z procedurą rejestracji pobytu obywatela Unii Europejskiej na terytorium RP. Tymczasem z regulacji prawnych nie wynika aby sprawa w takim przedmiocie mogła zostać załatwiona w drodze decyzji administracyjnej, bądź innego aktu administracyjnego, na który służyłaby skarga do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy skarga M. M. nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, wobec tego należało uznać ją za niedopuszczalną, co w świetle regulacji art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi przesłankę jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.