IV SA/Gl 520/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanym przypadku decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej, zawierającą prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skutecznie doręczono (doręczenie zastępcze – dorosłemu domownikowi – W. C.) w dniu 16 czerwca 2010 r., co wynika z dowodu doręczenia przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tą decyzję upływał więc 16 lipca 2010 r. (piątek). Tymczasem skarga została wniesiona przez B. C. w dniu 17 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 wyżej wymienionej ustawy, jeżeli strona postępowania sądowoadministracyjnego nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 w wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanej sprawie skarżący z takim wnioskiem nie wystąpił, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.