IV SA/Gl 524/18
WyrokWSA w Gliwicach2018-10-03
Skład orzekający: Beata Kalaga-Gajewska, Małgorzata Walentek, Edyta Żarkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy student, który został skreślony z listy studentów z powodu niezłożenia pracy dyplomowej, ma prawo do jednorazowego wznowienia studiów na semestrze dyplomowym, nawet jeśli wcześniej dwukrotnie korzystał z możliwości wznowienia studiów?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organ odwoławczy błędnie zinterpretował § 40 ust. 2 Regulaminu studiów. Przepis ten, dotyczący wznowienia studiów na semestrze dyplomowym po niezłożeniu pracy, nie zawiera ograniczenia co do jednorazowości takiego wznowienia, w przeciwieństwie do § 10 ust. 2 Regulaminu, który ogranicza wznowienie studiów do dwóch razy. Argumenty oparte na domniemanej intencji uchwałodawcy lub wcześniejszych zachowaniach studenta są pozaprawne i nie mogą stanowić podstawy odmowy wznowienia studiów.Stan faktyczny
Dziekan odmówił studentowi D.T. zgody na wznowienie studiów II stopnia na semestrze czwartym z powodu niezłożenia pracy dyplomowej. Rektor utrzymał tę decyzję w mocy, opierając się na § 40 ust. 2 Regulaminu studiów, który uznał za przepis szczególny wobec § 10 ust. 2-4. Rektor zinterpretował § 40 ust. 2 jako przyznający studentowi jednorazowe prawo do wznowienia studiów na semestrze dyplomowym, powołując się na domniemaną intencję Senatu. Student wniósł skargę do WSA, zarzucając błędną interpretację przepisów i naruszenie zasad KPA.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 200 zł.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Walentek, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.), Protokolant starszy referent Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2018 r. sprawy ze skargi D.T. na decyzję A w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na wznowienie studiów 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od [...] w G. na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Dziekan Wydziału [...] A w dniu [...] roku wydał decyzję nr [...] o odmowie wyrażenia zgody skarżącemu D. T. na wznowienie studiów w roku akademickim 2017/2018 na semestrze czwartym niestacjonarnych studiów II stopnia na kierunku [...] na Wydziale [...] A W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ opisał okoliczności faktyczne, przytoczył §10 ust. 4 Regulaminu studiów i wskazał, że skarżący wznawiał już dwukrotnie studia na kierunku [...] i wobec tego ponowne jego przyjęcie na studia jest możliwe wyłącznie w oparciu o ogólne zasady rekrutacji na studia.
Rektor A, w wyniku rozpoznania odwołania D.T., decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 poz. 1257) w związku z art. 207 ust. 1 i art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku - Prawo o szkolnictwie wyższym, (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 z późn. zm.) oraz § 2 ust. 2, § 3 ust. 5, § 40 ust. 2 oraz § 50 Regulaminu Studiów w A, przyjętego przez Senat A uchwałą z dnia [...] roku o nr [...] utrzymał w mocy wyżej wymienioną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżący rozpoczął studia niestacjonarne II stopnia na kierunku [...] a na Wydziale [...] A w dniu 1 października 2012 roku. Pierwsze trzy semestry studiów zaliczył w terminie. Następnie dnia 31 grudnia 2014 roku został skreślony z listy studentów z powodu niezłożenia pracy dyplomowej na czwartym semestrze studiów. W kolejnych latach korzystał z przysługującego mu prawa i składał wnioski o wznowienie studiów. W dniu 9 lutego 2015 roku złożył wniosek o wznowienie studiów, który został rozpatrzony pozytywnie decyzją Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] roku. Skarżący rozpoczął kształcenie na czwartym semestrze studiów niestacjonarnych II stopnia w roku akademickim 2014/2015. Następnie dnia 1 grudnia 2015 roku ponownie został skreślony z listy studentów z powodu niezłożenia pracy dyplomowej i egzaminu dyplomowego. Analogiczna sytuacja powtórzyła się w roku akademickim 2015/2016. Dnia 3 lutego 2016 roku wpłynął wniosek o wznowienie studiów, który został pozytywnie rozpatrzony decyzją Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] roku. Skarżący po raz drugi uzyskał zgodę na wznowienie studiów na czwartym semestrze studiów niestacjonarnych II stopnia na kierunku [...] na Wydziale [...] A , jednakże decyzją z dnia [...] roku został skreślony z listy studentów. Podstawa ostatniej decyzji była analogiczna jak w latach wcześniejszych.
Następnie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 70 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku - Prawo o szkolnictwie wyższym, (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 z późn. zm.) zwanej dalej "PSW", kompetencje kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni określa statut. Do kompetencji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni należy w szczególności opracowanie strategii rozwoju jednostki zgodnej ze strategią rozwoju uczelni. Od decyzji kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej służy odwołanie do rektora. Rektor uchyla decyzję kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej sprzeczną z ustawą, statutem, uchwałą senatu lub najwyższego organu kolegialnego uczelni niepublicznej, uchwałą rady tej jednostki organizacyjnej, regulaminami lub innymi przepisami wewnętrznymi uczelni lub naruszającą ważny interes uczelni. Stosownie do art. 207 ust. 1 PSW do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Jak wynika z art. 160 ust. 1 PSW organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. Powołane wyżej przepisy określają organy kompetentne do rozstrzygania o prawach i obowiązkach studentów, w tym o wyrażaniu zgody na nawiązanie stosunku administracyjnoprawnego z uczelnią. Nadto ustawodawca wyraźnie precyzuje, że do postępowań w sprawie nawiązania ww. stosunku stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Są to bowiem decyzje podejmowane w indywidualnych sprawach studenckich przekraczające zakres władztwa zakładowego i w tym zakresie podlegają reżimowi procesowemu i kontroli sądowoadministracyjnej. Ponadto ustawodawca wyraźnie określił, że organem odwoławczym w uczelni wyższej od decyzji podjętych przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej jest Rektor. Organ dodał, że zgodnie z § 49 ust. 5 pkt 8 Statutu A , dziekan kieruje działalnością wydziału i reprezentuje go na zewnątrz, w następującym zakresie: podejmuje decyzje dotyczące studentów i doktorantów. Z kolei w myśl § 47 ust. 7 i 8 Statutu, Rektor jest przełożonym pracowników, studentów i doktorantów A .
Organ odwoławczy podkreślił, że aktem stanowiącym materialną podstawę decyzji w niniejszej sprawie jest Regulamin studiów A (przyjęty uchwałą Senatu A z dnia 24 kwietnia 2017 roku o nr [...]). W myśl § 3 ust. 3 pkt 3 Regulaminu, dziekan podejmuje decyzję w indywidualnych sprawach studenckich, a w szczególności wznowienia studiów po skreśleniu z listy studentów. Zgodnie z § 3 ust. 5 Regulaminu, od decyzji dziekana w sprawach wymienionych w ust. 3 studentowi przysługuje odwołanie do rektora za pośrednictwem dziekana, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
Przechodząc do kwestii merytorycznych organ podniósł, że argumentacja odwołującego dotycząca zmiany przepisów Regulaminów jest nietrafna i bezzasadna. Wskazał, że organy administracji publicznej, mają obowiązek orzekać według stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji, zarówno w pierwszej jak i drugiej instancji. Podkreślił, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w przypadku braku przepisów przejściowych w danym akcie prawnym stosuje się przepisy nowe. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 listopada 2006 roku o sygn. K 30/06 (OTK-A-2006/10/149) stwierdził, że milczenie ustawodawcy co do reguły intertemporalnej należy uznać za przejaw jego woli bezpośredniego działania nowego prawa, chyba że przeciw jej zastosowaniu przemawiają ważne racje systemowe lub aksjologiczne." Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 czerwca 2017 roku o sygn. II OSK 460/17, LEX nr 2351684 stwierdził, że "zasada bezpośredniego działania prawa polega na tym, że od chwili wejścia w życie nowych przepisów należy je stosować do stosunków prawnych niezależnie od tego, czy dopiero powstają, czy też powstały wcześniej."
Następnie organ wskazał, że wobec braków przepisów przejściowych i po skutecznym wyeliminowaniu uchwałą z dnia [...] roku o nr [...] z porządku prawnego uczelni Regulaminu studiów przyjętego uchwałą z dnia [...] roku o nr [...] - jest obowiązany stosować postanowienia Regulaminu obowiązujące w dniu wydania decyzji, nawet jeśli okoliczności faktyczne leżące u podstaw jej wydania nastąpiły przed wejściem nowego Regulaminu w życie. Organ podniósł, że zgodnie z § 10 ust. 2 Regulaminu studiów (obowiązującego w dacie wydania niniejszej decyzji, przyjętego uchwałą z dnia [...] roku o nr [...]) student, który po zaliczeniu pierwszego semestru z wymaganą liczbą punktów ECTS został skreślony z listy studentów, może ubiegać się o wznowienie studiów. Wznowienie studiów następuje na zasadach obowiązujących w chwili podjęcia decyzji przez dziekana. Dziekan określa warunki, termin i sposób uzupełnienia zaległości wynikających z różnic w programach kształcenia studenta wznawiającego studia (ust. 2). Jeżeli od daty skreślenia z listy studentów do daty rozpoczęcia semestru, na którym następuje wznowienie studiów, upłynęło więcej niż 5 lat, wznowienie studiów następuje na ogólnych zasadach rekrutacji na pierwszy rok studiów (ust. 3). Dopuszcza się nie więcej niż 2-krotne wznowienie studiów na kierunku. Kolejne wznowienie studiów następuje na ogólnych zasadach rekrutacji na pierwszy rok studiów (ust. 4).
Organ dodał, że zgodnie z § 40 ust. 2 Regulaminu student studiów II stopnia, dla którego jedyną przyczyną skreślenia z listy studentów było niezłożenie pracy dyplomowej w regulaminowym terminie, ma prawo wznowić studia na semestrze dyplomowym w celu złożenia pracy dyplomowej i przystąpienia do egzaminu dyplomowego po spełnieniu warunków określonych przez dziekana, jeśli od daty skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat. Wznowienie studiów następuje na zasadach obowiązujących w chwili podjęcia decyzji przez dziekana. Dziekan określa warunki, termin i sposób uzupełnienia zaległości wynikających z różnic w programach kształcenia studenta wznawiającego studia.
W powyższym zakresie organ stwierdził, że przepis § 40 ust. 2 Regulaminu studiów jest przepisem szczególnym wobec ogólnej regulacji dotyczącej wznowienia studiów określonej w § 10 ust. 2-4 Regulaminu studiów. W związku z powyższym konieczne jest w niniejszej sprawie zastosowanie reguły kolizyjnej jaką jest lex specialis derogat legi generali. Powyższa reguła nakazuje stosowanie przepisu szczególnego przed przepisem ogólnym w przypadku, gdy pomiędzy nimi dochodzi do kolizji. W konsekwencji stwierdził, że Dziekan Wydziału [...] , sporządzając decyzję błędnie oparł ją na § 10 ust. 2 Regulaminu Studiów stosując regułę ogólną wznawiania studiów, podczas gdy jego rozstrzygnięcie powinno być oparte na przepisie szczególnym, dotyczącym wznawiania studiów na semestrze dyplomowym, tj. § 40 ust. 2 Regulaminu studiów.
Następnie organ podniósł, że redakcja § 40 ust. 2 Regulaminu studiów, a w szczególności sformułowanie "ma prawo wznowić studia" przekonuje, że student powinien mieć jednorazowe prawo do wznowienia studiów na semestrze dyplomowym w celu złożenia pracy dyplomowej i przystąpienia do egzaminu dyplomowego. Dodał, że taka była intencja uchwałodawcy - Senatu Uczelni, którą Rektor jako organ odwoławczy w pełni podziela. Podkreślił, że Dziekan Wydziału, działając tylko i wyłącznie na korzyść studenta umożliwił mu więcej niż jeden raz wznowienie studiów w celu ich zakończenia i obrony pracy dyplomowej. W latach akademickich 2014/2015 i 2015/2016 student uzyskał łącznie dwa razy zgodę na wznowienie studiów. Z danych mu uprawnień nie skorzystał i nie poczynił żadnych starań w celu ukończenia studiów na Wydziale [...] A . D. T. nie wypełnił bowiem ciążących na nim obowiązków wynikających z Regulaminu Studiów, które skutkowałyby przygotowaniem przez niego pracy dyplomowej, przystąpieniem do egzaminu dyplomowego i ukończeniem studiów w terminie. O tej ostatniej okoliczności przekonuje dodatkowo opinia pani dr inż. arch. J. B. z dnia [...] roku, która stwierdziła, że student poza przedstawieniem wyjściowych materiałów i określeniem tematu pracy nie poczynił żadnych postępów w przygotowaniu pracy dyplomowej. W związku z tym nie znalazła żadnych podstaw do wydania pozytywnej opinii w sprawie stanu zaawansowania pracy dyplomowej odwołującego.
W końcowej części uzasadnienia Rektor A podkreślił, że jako organ II instancji, z uwagi na ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 15 k.p.a. dokonał konwalidacji podstawy prawnej wydanego w sprawie rozstrzygnięcia Dziekana Wydziału [...] , przyjmując za podstawę odmowy wznowienia studiów § 40 ust. 2 Regulaminu studiów. Wymieniony przepis jest bowiem przepisem szczególnym w stosunku do § 10 ust. 2-4 Regulaminu i ma zastosowanie w niniejszej sprawie.
W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący D. T. podniósł zarzut błędnej interpretacji przepisów Regulaminu Studiów a także naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7a k.p.a. oraz 8 k.p.a. Wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu podniósł przede wszystkim, że w momencie wejścia w życie Regulaminu w nowym brzmieniu nie łączył go żaden stosunek prawny z A, w szczególności nie posiadał statusu studenta. Wskazał, że został skreślony z listy studentów na podstawie Regulaminu obowiązującego w starym brzmieniu, nie zakładającego ograniczeń co do liczby wznowień studiów na kierunku. W ocenie skarżącego zupełnie inaczej wyglądałaby ta kwestia gdyby został usunięty z listy studentów po dacie uchwalenia nowego Regulaminu. Zastosowana interpretacja zapisów Regulaminu zakłada nałożenie na Skarżącego sankcji w postaci pozbawienia prawa do wznowienia studiów w wyniku działań i zaniechań, które miały miejsce przed wprowadzeniem nowego Regulaminu, a w dacie podejmowania tego rodzaju działań i zaniechań sankcja ta (ograniczenie co do dwukrotności wznowienia) nie istniała. Skarżący wskazał, że z aktualnego stanu prawnego wynika, iż Regulamin studiów określa zasady wznowienia studiów zgodnie z dyspozycją art. 160 ustawy o szkolnictwie wyższym. W redakcji Regulaminu nie znajduje się żaden zapis dotyczący konieczności zbadania postawy byłego studenta oraz jak ta postawa miałaby zostać wykazana, aby dawała w ocenie organu gwarancję zasadności wydania decyzji pozytywnej w zakresie wznowienia studiów.
Skarżący podniósł zarzut dotyczący błędnej interpretacji przez Rektora § 40 ust. 2 Regulaminu. Podkreślił, że w dacie poprzedniego (drugiego) wznowienia studiów, wskazana regulacja obowiązywała w tożsamym brzmieniu. Zgodnie z poglądem Rektora ze sformowania "ma prawo wznowić studia" wynika jednorazowe prawo wznowienia studiów
Dodał, że w redakcji § 40 ust. 2 brak jest dookreślenia, że student ma prawo do jednokrotnego wznowienia studiów na kierunku. Sformułowanie "na kierunku" natomiast pojawiło się w redakcji § 10 ust. 4. Wobec tego, gdyby faktycznie intencja uchwałodawcy była taka jak zaprezentowana w decyzji Rektora, należałoby ją sformułować w sposób precyzyjny jak na przykład w ww. paragrafie. Co więcej, gdyby ze sformułowania "ma prawo wznowić studia" wynikało prawo do jednorazowego wznowienia studiów na kierunku, analogiczne jednorazowe uprawnienie musiałoby wynikać ze sformułowania "może ubiegać się o wznowienie" w § 10 ust. 2, a gdyby tak było, nie istniałaby konieczność dodawania w Regulaminie ust. 4 do § 10 a oba ustępy § 10-tego byłyby ze sobą sprzeczne. Ponadto skarżący zarzucił, że zmiana interpretacji § 40 ust. 2 przez Rektora stoi w sprzeczności z art. 8 § 2 k.p.a. poprzez to, że Decyzja Rektora odstępuje od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Dodał, że jego sytuacja w zakresie prawnym i faktycznym nie odbiega od sytuacji z momentu wyrażenia zgody na wznowienie studiów w roku akademickim 2015/2016.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.
Na rozprawie skarżący wnosił jak w skardze.
Pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należało, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie było rozpoznanie wniosku skarżącego o wyrażenie zgody na wznowienie studiów w roku akademickim 2017/2018 na semestrze czwartym niestacjonarnych studiów II stopnia na kierunku [...] na Wydziale [...] A .
W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że aktem stanowiącym materialną podstawę decyzji w niniejszej sprawie jest – obowiązujący w dacie wydania decyzji - Regulamin studiów A przyjęty uchwałą Senatu A z dnia [...] roku o nr [...] (dalej zwany również Regulaminem).
Jak bowiem zasadnie podniósł organ - po wyeliminowaniu uchwałą z dnia [...] oku o nr [...] z porządku prawnego uczelni, Regulaminu studiów przyjętego uchwałą z dnia [...] roku o nr [...] - wobec braków przepisów przejściowych - jest obowiązany stosować postanowienia Regulaminu obowiązujące w dniu wydania decyzji, nawet jeśli okoliczności faktyczne leżące u podstaw jej wydania nastąpiły przed wejściem nowego Regulaminu w życie.
Natomiast w niniejszej sprawie niekwestionowane było, że z mocy decyzji Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] roku skarżący po raz drugi uzyskał zgodę na wznowienie studiów na czwartym semestrze studiów niestacjonarnych II stopnia na kierunku [...] na Wydziale [...] A , a następnie decyzją z dnia [...] roku został skreślony z listy studentów z powodu niezłożenia pracy dyplomowej i egzaminu dyplomowego. W piśmie z dnia 5 lutego 2018 r., złożył wniosek o wznowienie studiów, będący przedmiotem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie.
W związku z tym podkreślenia wymagało, że zgodnie z § 40 ust. 2 Regulaminu, student studiów II stopnia, dla którego jedyną przyczyną skreślenia z listy studentów było niezłożenie pracy dyplomowej w regulaminowym terminie, ma prawo wznowić studia na semestrze dyplomowym w celu złożenia pracy dyplomowej i przystąpienia do egzaminu dyplomowego po spełnieniu warunków określonych przez dziekana, jeśli od daty skreślenia nie upłynęło więcej niż 5 lat. Wznowienie studiów następuje na zasadach obowiązujących w chwili podjęcia decyzji przez dziekana. Dziekan określa warunki, termin i sposób uzupełnienia zaległości wynikających z różnic w programach kształcenia studenta wznawiającego studia.
W powyższym zakresie organ stwierdził, że przepis § 40 ust. 2 Regulaminu studiów jest przepisem szczególnym wobec ogólnej regulacji dotyczącej wznowienia studiów określonej w § 10 ust. 2-4 Regulaminu studiów.
Wskazać zatem należało, że zgodnie z § 10 ust. 2 Regulaminu studiów, student, który po zaliczeniu pierwszego semestru z wymaganą liczbą punktów ECTS został skreślony z listy studentów, może ubiegać się o wznowienie studiów. Dopuszcza się nie więcej niż 2-krotne wznowienie studiów na kierunku. Kolejne wznowienie studiów następuje na ogólnych zasadach rekrutacji na pierwszy rok studiów (ust. 4).
Z uwagi na treść obydwu przytoczonych regulacji, tj. § 40 ust. 2 oraz § 10 ust. 2 Regulaminu, stwierdzić należało, że przy rozpoznaniu wniosku dotyczącego wyrażenia zgody na wznowienie studiów na studiach II stopnia, w sytuacji gdy jedyną przyczyną skreślenia z listy studentów było niezłożenie pracy dyplomowej w regulaminowym terminie, znajduje zastosowanie § 40 ust. 2 Regulaminu, gdyż regulacja ta dotyczy wznowienia studiów właśnie w takiej sytuacji. Natomiast § 10 ust. 2-4 tego Regulaminu dotyczy zupełnie innych stanów faktycznych, tj. wznowienia studiów w razie skreślenia z listy studentów po zaliczeniu pierwszego semestru z wymaganą liczbą punktów ECTS.
W konsekwencji tego zasadnie organ ten stwierdził, że Dziekan Wydziału [...] , sporządzając decyzję błędnie oparł ją na § 10 ust. 2 Regulaminu Studiów, podczas gdy jego rozstrzygnięcie powinno być oparte na przepisie dotyczącym wznawiania studiów na semestrze dyplomowym, tj. § 40 ust. 2 Regulaminu studiów.
Następnie jednak organ odwoławczy dokonał błędnej wykładni tego przepisu stwierdzając, że redakcja § 40 ust. 2 Regulaminu studiów, a w szczególności sformułowanie "ma prawo wznowić studia" wskazuje, że student powinien mieć jednorazowe prawo do wznowienia studiów na semestrze dyplomowym w celu złożenia pracy dyplomowej i przystąpienia do egzaminu dyplomowego. Dodał przy tym, że taka była intencja uchwałodawcy - Senatu Uczelni, którą Rektor jako organ odwoławczy w pełni podziela.
W związku z powyższym wskazać należało, że językowa wykładnia cytowanego wyżej § 40 ust. 2 Regulaminu nie uzasadnia przekonania organu w zakresie tego, że prawo do wznowienia studiów na semestrze dyplomowym jest jednorazowe, gdyż w przepisie tym, podobnie jak i w regulacjach zawartych w pozostałych jednostkach redakcyjnych § 40 Regulaminu, nie zostało wprowadzone takie ograniczenie. Podczas gdy w cytowanym wyżej § 10 ust. 2 Regulaminu studiów – zostało zawarte unormowanie dotyczące ograniczenia wielokrotności wznowienia studiów poprzez sprecyzowanie w tym przepisie, że dopuszcza się nie więcej niż 2-krotne wznowienie studiów na kierunku. Wbrew błędnemu przekonaniu organu nie sposób również wywieść takiego ograniczenia z zastosowanego w § 40 ust. 2 Regulaminu, sformułowania "ma prawo wznowić studia", które w ocenie organu wskazuje na jednorazowe prawo do wznowienia studiów II stopnia. Jedynym ograniczeniem możliwości wznowienia studiów, przewidzianym w tym przepisie jest termin, gdyż prawo wznowienia studiów przysługuje, jeśli od daty skreślenia z listy studentów nie upłynęło więcej niż 5 lat.
Natomiast powoływanie się przez organ na domniemane intencje uchwałodawcy jest nie do pogodzenia z obowiązkiem organu, wyrażonym w art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego, według którego organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa.
Pozostałe argumenty zawarte w decyzji, sprowadzające się do tego, że w poprzednich latach, Dziekan Wydziału działając tylko i wyłącznie na korzyść skarżącego umożliwił mu więcej niż jeden raz wznowienie studiów – mają charakter argumentów pozaprawnych. Podobnie jak i wskazanie organu, że skarżący z danych mu uprawnień nie skorzystał i nie poczynił żadnych starań w celu ukończenia studiów, nie wypełnił bowiem ciążących na nim obowiązków, które skutkowałyby przygotowaniem przez niego pracy dyplomowej, przystąpieniem do egzaminu dyplomowego i ukończeniem studiów w terminie.
Okoliczności te nie są bowiem przewidziane w cytowanych wyżej przepisach, jako podstawa odmowy uwzględnienia wniosku o umożliwienie wznowienia studiów II stopnia.
W podsumowaniu stwierdzić zatem należało, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, tj. cytowanego wyżej przepisu Regulaminu studiów.
Nie ulega przy tym wątpliwości, że naruszenie w wymieniony sposób przepisów prawa materialnego, miało wpływ na wynik sprawy, dotyczyło bowiem podstaw rozstrzygnięcia, co uzasadnia uchylenie decyzji.
Wobec tego – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań.
Natomiast zgodnie z art. 200 P.p.s.a., Sąd orzekł o obowiązku zwrotu przez organ na rzecz skarżącego kosztów postępowania, na które składał się uiszczony przez niego wpis od skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło