IV SA/Gl 525/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej postanawia odrzucić skargę Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga M. J. skierowana przeciwko decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] doręczonej skarżącemu w dniu [...]r. o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki. Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o konieczności kierowania skargi za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oraz o terminie do wniesienia skargi. Skarżący osobiście doręczył skargę do siedziby Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a zgodnie z treścią art. 54 § 1 wyżej cytowanej ustawy, wniesienie skargi odbywa się za pośrednictwem organu, którego rozstrzygnięcie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Analiza akt sprawy pozwoliła na ustalenie, iż skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu do jej wniesienia , co winno skutkować odrzucenie skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazuje nadto, iż termin do wniesienia skargi jest terminem proceduralnym i jako taki podlegać może przywróceniu. Ustawodawca jednak uzależnił tę możliwość od złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu określając nadto w art.87 wyżej wskazanej ustawy szczegółowe warunki, od których spełnienia zależy możliwość przywrócenia terminu do wykonania określonej czynności. Skarżący nie wystąpił ze stosownym wnioskiem, wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.