IV SA/Gl 526/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...] postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...]. Pismem z dnia 22 kwietnia 2014 r. I.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...], ustalającą obowiązek ponoszenia przez I. K. opłaty za pobyt M. S. w Domu Pomocy Społecznej. Dodatkowo zobowiązano ją do uiszczenia kwoty [...] zł tytułem opłaty za okres od 21.10.2013 r. do 28.02.2014 r. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, gdyż zapłata wymienionych w niej kwot przekracza możliwości finansowe skarżącej, powołano w się w tym zakresie na uzasadnienie odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W tym miejscu zaznaczyć należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarówno w całości, jak i w części stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może jednak na wniosek stron postępowania sądowoadministracyjnego wydać postanowienie w tej kwestii, zwłaszcza, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, niepubl.). Nadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Zgodnie natomiast z treścią art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania decyzji jest ochroną tymczasową, upada bowiem w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji. Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygniecie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca dostatecznie uprawdopodobniła istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] do czasu rozpoznania skargi. W szczególności nie można odeprzeć twierdzeń zawartych we wniosku, że wykonanie decyzji organu pierwszej instancji może spowodować niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, nawet w przypadku uwzględnienia skargi. Analiza uzasadnienia odwołania i dołączonych do niego dokumentów potwierdza, iż sytuacja finansowa i zdrowotna rodziny skarżącej jej trudna. W związku z tym skarżąca nie może wykonać nałożonego na nią w decyzji obowiązku, bez szkody dla jej uzasadnionych zobowiązań. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w przypadku ciężkiej choroby pierwszeństwo ma koszt leczenia i zakupu leków. Mając to powyższe na uwadze Sąd uwzględnił wniosek i orzekł jak w sentencji, stosownie do treści art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy P.p.s.a.