IV SA/Gl 532/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; W treści pisma procesowego datowanego na [...] H.K. wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu powołując się trudną sytuację materialną i zdrowotną oraz wywodząc, że z uwagi na brak wiedzy prawniczej i ze względu na zły stan zdrowia nie jest w stanie samodzielnie bronić swoich interesów w postępowaniu sądowym. Następnie, to jest w dniu [...] skarżący (w odpowiedzi na wezwanie z dnia [...]) nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym potwierdził, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Równocześnie podniósł, że jest osobą niepełnosprawną, uskarżającą się na liczne dolegliwości, gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych oraz, że osiąga dochód z tytułu zasiłku stałego w kwocie [...] zł i dodatku mieszkaniowego w wysokości [...] zł. Nadto, w oparciu o dane wynikające z akt administracyjnych niniejszej sprawy jak również z akt administracyjnych innych zawisłych przed tutejszym Sądem spraw zainicjowanych skargami H.K. ustalono, że wyżej wymieniony legitymuje się [...] stopniem niepełnosprawności, przewlekle choruje, a poza pobieranym zasiłkiem stałym i dodatkiem mieszkaniowym korzysta także ze wsparcia finansowego w formie zasiłków celowych, których cały szereg został mu przyznany w ostatnim okresie, to jest w latach 2009 i 2010. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku H.K. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, zaś dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy oraz innych zawisłych przez tutejszym Sądem spraw z jego skargi potwierdzają, że jest osobą schorowaną, niepełnosprawną i utrzymuje się od dłuższego czasu wyłącznie ze świadczeń otrzymywanych w ramach szeroko pojętej pomocy społecznej. Nie budzi zatem wątpliwości, że wnioskodawca nie jest w stanie zgromadzić środków pieniężnych wystarczających na pokrycie kosztów związanych z udziałem w sprawie adwokata. Zważywszy powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.