IV SA/Gl 54/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.N. na decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] M.N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Zatem skargę można wnieść wyłącznie na orzeczenie organu II instancji. Z treści skargi wynika, że jej przedmiotem jest decyzja Prezydenta Miasta J. z dnia [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z funduszu alimentacyjnego, od której skarżącej przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji za pośrednictwem organu wydającego decyzję, o czym skarżąca została pouczona. M.N. wniosła w zakreślonym terminie odwołanie, jednakże w dniu wniesienia skargi nie zostało ono jeszcze przez organ wyższego stopnia rozpoznane. Dopiero decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Z powyższego wynika, iż rozstrzygnięcie, które skarży M.N., jest orzeczeniem wydanym przez organ pierwszej instancji, na które nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.