IV SA/Gl 540/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymało w całości w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] nr [...] którą ustalono M. K. opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej na okres od 1 listopada 2016r. do 31 października 2017r. w wysokości 1.000 zł miesięcznie. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W piśmie z dnia 2 czerwca 2017 r. M. K., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję, w której zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Pełnomocnik reprezentujący skarżącą nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec tego, że na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a., ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu, to uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 136/15, LEX nr 2067969). W przedmiotowej sprawie skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniających, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.