IV SA/Gl 544/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie radcy prawnego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego Wyrokiem z dnia 17 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Wnioskiem z dnia [...] skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. We wniosku wskazał, że nie jest w stanie samodzielnie uiścić kosztów niezbędnych do ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Podał ponadto, iż jego dochody to kwota 364,25 zł netto tytułem zasiłku stałego wyrównawczego. Zaznaczył również, że stale otrzymuje wsparcie z pomocy społecznej pobierając dodatek mieszkaniowy, zasiłek na energię elektryczną, zasiłek celowy na leki oraz na opał. Wyjaśnił również, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych. W aktach administracyjnych sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające oświadczenia skarżącego zawarte na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy. W szczególności z kwestionariusza wywiadu środowiskowego wynika, że prowadzi on samodzielnie gospodarstwo domowe, nie ma rodziny z której pomocy mógłby skorzystać. Ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności. Oświadczenie skarżącego o wysokości dochodu również znajduje potwierdzenie w omawianym dokumencie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie z treści wniosku wynika, iż intencją skarżącego było uzyskanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Co do zasady prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje jedynie zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków bądź też od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego bądź rzecznika patentowego. Jest również regułą, że przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy będącemu osobą fizyczną w tym zakresie następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W ocenie Sądu sytuacja skarżącego w pełni wypełnia wskazane wyżej przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Jak wynika bowiem z treści wniosku skarżącego nie posiada żadnych zasobów majątkowych. Jedynymi dochodami skarżącego jest renta wyrównawcza oraz świadczenia uzyskiwane z pomocy społecznej. W ocenie Sądu skarżący wykazał w sposób należyty, że nie jest w stanie zgromadzić odpowiednich środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w celu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od przywołanego na wstępie wyroku. Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa postanowiono jak sentencji.