IV SA/Gl 546/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Ż. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia [...] H.Ż. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Następnie, to jest postanowieniem wydanym w dniu [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło wyżej opisaną decyzję własną. Stwierdziło bowiem, że strona dochowała terminu do wniesienia odwołania, wobec czego należy nadać mu dalszy bieg. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. "Lexis Nexis", Warszawa 2008, str. 185). Wskazana sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, jako że organ administracyjny uchylił akt stanowiący przedmiot skargi wydając w tym zakresie stosowne postanowienie z dnia [...], nr [...]. Rzeczone postanowienie z dnia [...] nie zostało przy tym przez skarżącego zakwestionowane. Jakkolwiek bowiem z informacji nadesłanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (karta nr 12 akt sprawy) wynika, że H.Ż. złożył w tym organie pismo "noszące znamiona skargi" na wspomniane rozstrzygnięcie, to jednak następnie Sąd ustalił, że intencją wyżej wymienionego było zaskarżenie innego aktu, a mianowicie decyzji Kolegium z dnia [...], nr [...]. Omawiana skarga wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu [...] i została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Gl 782/10. W tym stanie rzeczy należy podnieść, iż przywołane postanowienie z dnia [...] stało się prawomocne. W rezultacie uznano, że odpadła przyczyna, dla której zostało zainicjowane postępowanie sądowe, co czyni je bezprzedmiotowym. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma bowiem miejsce wówczas, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wtedy, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Z wyżej wymienionych względów Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.