IV SA/Gl 547/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2010 r. sprawy ze skargi A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta B., na podstawie art. 2,3,4,5 i 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, poz. 734, ze zm.), odmówił przyznania A.W. dodatku mieszkaniowego. Rozstrzygnięcie to zostało oparte na ustaleniu, że powierzchnia użytkowa lokalu zajmowanego przez stronę wynosi [...] m2 i jest większa od powierzchni normatywnej, która dla 1 – osobowej rodziny wynosi 35 m2. Zgodnie z art. 5 ust. 5 powołanej ustawy dodatek przysługuje, gdy powierzchnia normatywna nie jest przekroczona o więcej niż 30 % albo 50 % - gdy udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej lokalu nie przekracza 60%. Tymczasem powierzchnia lokalu strony przekracza normatywną o więcej niż 30 %, natomiast ów udział wynosi [...] %. Art. 5 ust. 3 cyt. ustawy pozwala na zwiększenie powierzchni normatywnej o 15 m2, jeżeli w lokalu zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Jednak z dołączonego do wniosku orzeczenia z dnia [...] r. o stopniu niepełnosprawności nie wynika, aby niepełnosprawność strony wymagała zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. W odwołaniu wnioskodawczyni, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie powyższej decyzji poprzez przyznanie stronie dodatku mieszkaniowego, ewentualnie – " oddalenie w/w Decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania". Według odwołania stronie przysługuje dodatek mieszkaniowy, bowiem posiada orzeczenie o niepełnosprawności z jednoczesnym wskazaniem, że powinna ona zamieszkiwać w oddzielnym pokoju. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji całkowicie podzielając przedstawione w niej ustalenia i wnioski. Kolegium podkreśliło, że zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych o wymogu zamieszkania w oddzielnym pokoju orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności. Tymczasem w przedłożonym orzeczeniu stwierdzono jednoznacznie, iż strona nie wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Brak jest zatem podstaw do zwiększenia powierzchni normatywnej lokalu o 15 m2. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. W. wniosła o uchylenie decyzji obu instancji. Według skarżącej organy administracyjne nie zastosowały przewidzianego w art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych zwiększenia powierzchni normatywnej o 15 m2 tylko z tego powodu, że skarżąca mieszka w lokalu samotnie. Jest to pogląd błędny w sytuacji, gdy orzeczenie o niepełnosprawności wskazuje na konieczność zamieszkiwania jej w oddzielnym pokoju. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada wymogom legalności. Ustalenia organów administracyjnych związanych z powierzchnią lokalu zajmowanego przez skarżącą są zgodne z materiałem dowodowym, w tym z danymi przedstawionymi we wniosku. Ustaleń tych skarżąca zresztą nie kwestionuje. Natomiast w ich świetle prawidłowe są również wnioski organów co do przekroczenia powierzchni lokalu, uprawniającej do przyznania dodatku mieszkaniowego. Istota sporu odnosi się jedynie do kwestii objętej treścią normatywną art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, a w szczególności tego, czy orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wskazuje na konieczność zamieszkiwania skarżącej w oddzielnym pokoju. W tym zakresie skarżąca do wniosku o dodatek dołączyła tylko jedno orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] r., w którym wśród wskazań zamieszczono punkt 10 o treści : "Korzystania z prawa do zamieszkania w oddzielnym pokoju – nie wymaga". Sformułowanie tego punktu jest na tyle jasne, że wystarczy ograniczyć się do stwierdzenia, iż powoływanie się przez skarżącą na przysługiwanie jej prawa do zwiększonej powierzchni normatywnej lokalu w oparciu o art. 5 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jest całkowicie nieuprawnione. Natomiast w tej sprawie podnoszony w skardze problem, czy ze zwiększenia powierzchni może korzystać osoba samotnie zajmująca lokal mieszkalny, nie musiał być rozważany, a przez organ odwoławczy został poruszony jedynie ubocznie. Negatywne rozstrzygnięcie wynikało bowiem właśnie z braku wskazania w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności o konieczności zamieszkiwania skarżącej w oddzielnym pokoju. Twierdzenie skarżącej o istnieniu takiego wskazania jest zaś zupełnie gołosłowne i sprzeczne z materiałem dowodowym, prawidłowo zebranym i ocenionym przez organy administracyjne. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. su.