IV SA/Gl 549/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.), Protokolant specjalista Magdalena Nowacka-Brzeźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza K. z dnia[...] nr [...] Burmistrz K. decyzją z dnia [...] r., w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 23 lutego 2016 r., odmówił przyznania mu specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie leków i leczenia wskazując w uzasadnieniu, że jest to drugi złożony wniosek w tym samym miesiącu ( luty 2016 r.) na zaspokojenie tych samych potrzeb. Organ podniósł, że decyzją z dnia [...]r., w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 8 lutego 2016 r., została mu przyznana pomoc w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie leków i leczenia. Następnie wskazał, że po rozpatrzeniu wniosku z dnia 23 lutego 2016 r. uznał, że skarżący po raz kolejny oczekuje pomocy na zaspokojenie tych samych potrzeb co w poprzednim wniosku, dlatego bezzasadne jest przyznanie zasiłku celowego specjalnego na dofinansowanie tych samych potrzeb. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...]r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że skarżący w dniu 23 lutego 2016 r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej na zakup leków i środków opatrunkowych. Podczas wywiadu przedstawił pracownikowi socjalnemu specyfikację wyceny leków i poinformował, że termin ważności recepty wynosi tylko 2 dni. W końcowej części uzasadnienia organ wskazał, że z materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy wynika, że decyzją z dnia [...]r., w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 8 lutego 2016 r., została mu przyznana pomoc w formie specjalnego zasiłku celowego w wysokości 100 zł. na dofinansowanie leków i leczenia. Dodał, że do akt sprawy dołączona jest kserokopia paragonu za wykupione leki w dniu 8 marca 2016 r. na kwotę 115,58 zł. Organ podkreślił, że zasiłek celowy, jak sama nazwa wskazuje, przyznawany jest na określony cel, a nie na miesiąc i podniósł, że na ten sam cel została już przyznana pomoc w lutym 2016 r., a nie wystąpiły nowe wyjątkowe okoliczności przyznania świadczenia na zasadach specjalnych. W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A.K. przede wszystkim podniósł, że leczy się na schorzenia przewlekłe, które występują długoterminowo – od 1990 r. i jest to powodem jego leczenia od 25 lat. Podniósł, że koszty miesięcznego leczenia wynoszą około 1000 zł. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 4 sierpnia 2016 r. (data nadania), skarżący podtrzymał skargę i przedłożył wyciąg z rachunku bankowego dotyczący wysokości jego świadczenia z ZUS i kartę informacyjną leczenia szpitalnego z 9 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; - a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; - b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; - c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie stwierdzić należało, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzja organu odwoławczego oraz decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie, w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 23 lutego 2016 r., organ odmówił przyznania mu specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie leków i leczenia wskazując w uzasadnieniu, że jest to drugi złożony wniosek w tym samym miesiącu - tj. w lutym 2016 r. - na zaspokojenie tych samych potrzeb. Jednakże rozpoznając powyższy wniosek z dnia 23 lutego 2016 r. organ I instancji – a następnie organ odwoławczy - nie przeprowadził ustaleń w zakresie tego, czy wniosek ten dotyczy tej samej potrzeby, która była objęta poprzednim wnioskiem skarżącego – złożonym w dniu 8 lutego 2016 r., w wyniku którego, decyzją z dnia [...]r., została mu przyznana pomoc w formie specjalnego zasiłku celowego w wysokości 100 zł. na dofinansowanie leków i leczenia. Podkreślenia bowiem wymagało, że w obydwu wnioskach został określony cel – zakup lekarstw i środków opatrunkowych, jednakże ani w treści wniosków, ani też w materiale zgromadzonym w aktach, nie ma sprecyzowania, na podstawie którego organ mógłby przyjąć, że te wnioski dotyczą tej samej potrzeby. W aktach znajduje się bowiem tylko "specyfikacja sprzedaży" wystawiona przez aptekę w dniu 8 marca 2016 r. na kwotę 115,58 zł. (k. 9 akt) i aktualizacja wywiadu z dnia 7 marca 2016, podczas której stwierdzono, że recepta, którą posiada skarżący jest ważna jeszcze tylko 2 dni, a jej termin ważności wynosił 30 dni. Organ nie przeprowadził zatem ustaleń w zakresie tego, czy obydwa wnioski dotyczą tej samej potrzeby – w tej kwestii nie jest bowiem wystarczające to, że wnioski zostały złożone w tym samym miesiącu – lutym 2016 r. i dotyczyły – rodzajowo takiej samej potrzeby, tj. przyznania zasiłku celem zakupu leków i poniesienia kosztów leczenia. W treści wniosków, w sposób ogólny został określony cel, ale nie było informacji – ani w treści tych wniosków, ani w materiale zgromadzonym w aktach, że wnioski dotyczą zakupu leków z tej samej recepty albo też środków opatrunkowych, których dotyczyła poprzednia decyzja o przyznaniu pomocy. Nie jest też podstawą takiego sprecyzowania, zapis pracownika pomocy społecznej w wywiadzie aktualizacyjnym, że z uwagi na to, iż recepta posiadana przez skarżącego traci ważność za dwa dni, a jej termin ważności wynosił 30 dni, to wynika z tego, że złożył kolejny wniosek na ten sam cel. Organ nie ustalił bowiem, czy skarżący nie poniósł w ostatnim okresie innych kosztów zakupu leków i środków opatrunkowych. Jest to szczególnie istotne z uwagi na to, że – jak wynika z akt - wyżej wymieniony choruje na wiele przewlekłych chorób, w tym nadciśnienie tętnicze, miażdżycę kończyn dolnych, owrzodzenie podudzi i wymaga przyjmowania znacznej ilości leków. Pominięcie przez organy obydwu instancji powyższych kwestii, a w konsekwencji pominięcie istotnych ustaleń - stanowiło naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 7 i art. 8 K.p.a. W podsumowaniu wskazać zatem należało, że wobec naruszenia przez organy obydwu instancji przepisów postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 P.p.s.a., należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że brak istotnych ustaleń, mógł mieć wpływ na wynik postępowania administracyjnego. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań.