IV SA/Gl 549/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga- Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia bezzasadności zażalenia na niezałatwienie przez Wojewodę Śląskiego w terminie wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, działając na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej k.p.a.) stwierdziło, że zażalenie P. S. na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego przez Wojewodę Śląskiego jest niezasadne. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że pismem z dnia 27 lutego 2018 r. Zastępca Kierownika Oddziału do Spraw Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim w Katowicach, działając na podstawie art. 37 k p a., przekazał "skargę" P. S. na sposób załatwienia sprawy dotyczącej wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na okres 2016/2017. Zdaniem organu skargę strony należało potraktować jako zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na okres 2016/2017 przez Wojewodę Śląskiego (poprzednio Dyrektora Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej Województwa Śląskiego). Kolegium zauważyło, że od 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja kodeksu postępowania administracyjnego. Jednakże na podstawie art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1. Tym samym "skargę" P. S. na bezczynność Wojewody Śląskiego rozpatrzono w oparciu o przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w dotychczasowym brzmieniu. Na koniec Kolegium pouczyło stronę, że postanowienie jest ostateczne i nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Pismem z dnia 18 kwietnia 2018 r. P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wyżej wskazane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkiego sądu administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Skarga jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy organy administracji publicznej podejmują działania w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla podmiotu publicznego funkcjonującego w ramach przyznanych organowi uprawnień. Skarga wniesiona w sprawie, która wykracza poza zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd podziela ocenę, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...] o uznaniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Takie postanowienie nie mieści się w katalogu aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Jest to bowiem postanowienie wydawane po rozpoznaniu zażalenia w postępowaniu, o którym mowa w art. 37 § 2 k.p.a. Złożenie zażalenia w powyższym trybie stanowi przesłankę skargi na bezczynność organu administracji publicznej. Postępowanie prowadzone wskutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 k.p.a. nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego, a jeżeli po rozpoznaniu zażalenia zostaje wydane postanowienie, to ma ono charakter incydentalny w stosunku do przedmiotu postępowania administracyjnego. Wobec okoliczności, że przedmiotowe postanowienie nie podlega zaskarżeniu, nie podlega ono również skardze do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.