IV SA/Gl 55/14
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-11-20
Skład orzekający: Andrzej Majzner
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy powinien zostać uwzględniony, jeśli strona jest zwolniona z kosztów sądowych z mocy prawa?Ratio decidendi
Wniosek o ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy może zostać uwzględniony, nawet jeśli strona jest zwolniona z kosztów sądowych z mocy prawa. Kluczowe jest wykazanie, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania. W analizowanej sprawie, mimo zwolnienia z kosztów sądowych, sytuacja materialna i zdrowotna skarżącego uzasadniała ustanowienie adwokata.Stan faktyczny
Skarżący J.Ł. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Skarżący przebywa w domu pomocy społecznej, jest w podeszłym wieku, niepełnosprawny i uskarża się na problemy zdrowotne. Jego dochód z emerytury po potrąceniach wynosi zaledwie 172,37 zł. Wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych był bezprzedmiotowy z uwagi na zwolnienie z mocy prawa, jednak wniosek o ustanowienie adwokata został rozpoznany.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono adwokata dla skarżącego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącego;
W dniu 7 listopada 2014 r. J.Ł. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W treści tego wniosku skarżący podał, że gospodaruje samotnie, przebywa w domu pomocy społecznej i uskarża się na liczne przewlekłe schorzenia co powoduje konieczność ponoszenia wydatków na leki. Równocześnie zadeklarował, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości.
Miesięczny dochód brutto skarżącego zadeklarowany został w kwocie 978,75 zł uzyskiwanej przezeń z tytułu emerytury. W tym miejscu wnioskodawca podkreślił, że faktycznie - po potrąceniach dokonywanych z omawianego świadczenia między innymi w ramach należności wobec domu pomocy społecznej - pozostaje do jego dyspozycji zaledwie 172,37 zł.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi jest w niniejszej sprawie decyzja o odmowie przyznania zasiłku stałego z pomocy społecznej. W rezultacie wnioskodawca jest w tej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a zatem jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (strona została już o tym poinformowana odrębnym pismem Sądu z dnia 18 listopada 2014 r.).
Odnosząc się natomiast do wniosku J.Ł. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów pieniężnych ani jakiegokolwiek majątku. Równocześnie dokumenty dołączone do akt niniejszej sprawy potwierdzają, że przebywa w Domu Pomocy Społecznej w C., jest osobą w podeszłym wieku (72 lata), niepełnosprawną i uskarża się na poważne problemy zdrowotne (patrz: formularz wywiadu środowiskowego - karta nr 3.1 akt administracyjnych pierwszej instancji oraz zaświadczenie lekarskie - karta nr 23 akt sądowych). Osiąga przy tym wprawdzie dochód z tytułu emerytury w kwocie 1.154,67 zł, jednak po dokonaniu wszystkich potrąceń pozostaje do jego dyspozycji kwota zaledwie 170,49 zł (patrz: decyzja ZUS - karta nr 3.9 akt administracyjnych pierwszej instancji), co nie umożliwia zgromadzenia środków wystarczających na opłacenie adwokata z wyboru.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło