IV SA/Gl 553/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. w oparciu o art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985r i Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r. Nr 122 poz. 851) orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u L. S. choroby zawodowej – [...] spowodowanego [...], która to choroba wymieniona została w poz. [...] wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132 poz. 1115). Z motywów wskazanego rozstrzygnięcia wynikało, iż L. S. pracował w KWK [...] w latach [...] i [...] na stanowisku [...] w oddziale [...] , w latach [...] na stanowisku [...], a w latach [...] na stanowisku [...] na oddziale [...]. Od [...] r. L. S. przeszedł na emeryturę. W powołaniu na zgromadzoną w sprawie dokumentację organ inspekcji sanitarnej stwierdził, iż praca L. S. wykonywana była z narażeniem na [...] pochodzący od pracujących maszyn i urządzeń, w granicach [...]. W sprawie dopuszczono opinie dwóch placówek medycznych. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w K. przeprowadził diagnostykę [...] obejmująca [...] i stwierdził u badanego [...], jednakże przesunięcie [...]. Zdaniem przeprowadzających badanie, stwierdzone trwałe [...] nie spełniało kryterium podwyższenia [...] o wielkości co najmniej [...] i nie upoważniało do stwierdzenia choroby zawodowej. Po otrzymaniu orzeczenia placówki medycznej I szczebla L. S. oświadczył, iż już [...] lat temu lekarz [...] stwierdził u niego [...] o znacznym stopniu. Było to przed [...] r., a więc oceniono jego [...] według wówczas obowiązujących przepisów. Oświadczył, iż był narażony na [...] w okresie obowiązywania korzystniejszych dla niego przepisów, a zatem jego sprawa powinna być rozstrzygana w oparciu o te przepisy. Zażądał nadto, by kolejne orzeczenie w jego sprawie wydawane było przez Instytut Medycyny Pracy w Ł., gdyż utracił on zaufanie do ośrodka, w którym go badano dotychczas. Wskutek odwołania się od wydanego orzeczenia przez L. S., został on zbadany przez lekarzy Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., gdzie rozpoznano [...]. Rozpoznanie to nie pozwoliło zdaniem orzeczników na stwierdzenie choroby zawodowej [...], a konsekwentnie do tego odmówiono stwierdzenia choroby zawodowej w opisanej wyżej decyzji organu inspekcji sanitarnej. L. S. zakwestionował, w złożonym przez siebie odwołaniu, stanowisko organu inspekcji sanitarnej. Jego zdaniem organ błędnie zastosował wobec niego przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, gdyż [...] stwierdzono u niego już kilkanaście lat temu, pod rządem obowiązywania poprzedniego rozporządzenia. Domagał się, by sprawa została rozpoznana z uwzględnieniem tych przepisów, gdyż nie zawierały one regulacji uzależniającej chorobę [...]. Decyzją Nr [...] z dnia [...]r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., działając na mocy art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji podzielając wyrażoną tam opinię o braku możności stwierdzenia u odwołującego choroby zawodowej w przypadku, gdy lekarze specjaliści obu placówek diagnostycznych w konkluzjach orzeczeń wykluczyli u badanego istnienie schorzenia [...] pochodzenia zawodowego. Dokonawszy analizy warunków zatrudnienia odwołującego organ Inspekcji Sanitarnej przyznał, iż L. S. wykonywał pracę w warunkach stwarzających potencjalne ryzyko powstania [...]. Wskazał jednocześnie, iż zgodnie z definicją choroby zawodowej zawartą w § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132 poz. 1115) konieczną przesłanką do stwierdzenia choroby zawodowej jest rozpoznanie przez orzeczników kompetentnych placówek medycznych jednostki chorobowej wymienionej w wykazie, stanowiącym załącznik do tego aktu prawnego, co nie miało miejsca w sprawie. Odnosząc się do twierdzeń zawartych w odwołaniu, organ inspekcji sanitarnej wskazał, iż skierowanie na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej u odwołującego miało miejsce w czasie obowiązywania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r w sprawie wykazu chorób zawodowych, a w związku z tym zastosowanie do sprawy mają przepisy tego rozporządzenia. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż L. S. wezwany został w toku postępowania odwoławczego do zajęcia stanowiska wobec całości dowodów i żądań zawartych w aktach sprawy, nie przedstawił żadnych nowych dowodów, ani też okoliczności dotyczących toczącego się postępowania, które potwierdzałyby, iż starania o uznanie choroby zawodowej rozpoczął pod rządem poprzednio obowiązującego rozporządzenia wykonawczego. Nie godząc się ze stanowiskiem przedstawionym w przytoczonej decyzji, L. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, wnosząc w niej o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do jej ponownego rozpoznania. Zarzucił w skardze naruszenie prawa materialnego, a w szczególności rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132 poz. 1115) przez jego niezastosowanie w wyniku błędnego ustalenia, że [...] odwołującego nie spełnia uznania go za schorzenie zawodowe, mimo wykonywania przez skarżącego pracy w warunkach [...] stwarzającego ryzyko powstania zawodowego [...]. Traktując jako bezsporne wykonywanie pracy skarżącego w warunkach narażenia na [...] uznano także jako niewątpliwe, iż warunki te miały wpływ na wystąpienie schorzenia [...]. Zakwestionowano nadto słuszność ustaleń u skarżącego [...]. Odpowiadając na skargę, organ inspekcji sanitarnej nie znalazł podstaw do jej uwzględnienia i przytaczając dotychczasowo podnoszone argumenty, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Jak stanowi art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a sądy administracyjne w zakresie swoich kompetencji sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, w tym kontrole wydawanych przez organy administracji decyzji. Kontrola ta przeprowadzana jest pod względem zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym , jak i procesowym. Wyłącznie w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa sąd administracyjny kontrolujący daną decyzje, władny jest ją wzruszyć. Bierze przy tym pod uwagę zarzuty zawarte w skardze, a także bada sprawę z urzędu, jak stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a. Mając na względzie stanowisko skarżącego prezentowane w toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za słuszne zbadać w pierwszej kolejności czy istniały podstawy do zastosowania w sprawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 i z 1989 r. Nr 61, poz. 364) zwanego dalej rozporządzeniem z dnia 18 listopada 1983r. Zgodnie bowiem z § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132 poz. 1115) zwanego dalej rozporządzeniem dnia 30 lipca 2002r., postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, rozpoczęte przed dniem wejścia tego aktu prawnego w życie, jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów. Zapis powyższy nakazuje zatem sprawdzić, czy przed datą wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r., a więc przed 2 września 2002r. rozpoczęto postępowanie w sprawie rozpoznania u L. S. choroby [...] wywołanej [...] w środowisku pracy. W tym celu istotnym byłoby wyjaśnić, jakie zdarzenia faktyczne pozwalałyby przyjąć, iż postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej L. S. byłoby rozpoczęte. Po myśli § 3 ust. 1 rozporządzenia z dnia 18 listopada 1983r. w razie podejrzenia o chorobę zawodową u pracownika, wymienione w tym przepisie podmioty były zobowiązane skierować pracownika do właściwego do rozpoznania choroby zawodowej zakładu służby zdrowia. Podejrzenie o chorobę zawodową mógł także zgłosić zainteresowany pracownik. W następstwie zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej przeprowadzano dochodzenie epidemiologiczne w środowisku pracy (§5), oraz diagnozowano pracownika w wyznaczonych placówkach medycznych (§7). Za pierwszą czynność rozpoczynającą postępowanie zmierzające do rozpoznania choroby zawodowej można byłoby zatem przyjąć skierowanie pracownika do wyznaczonej w §7 rozporządzenia placówki medycznej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt badanej sprawy zauważyć można, iż poza twierdzeniami skarżącego o wystąpieniu u niego schorzenia przed [...] r. brak jest jakichkolwiek innych dowodów, które wskazywałyby na rozpoczęcie postępowania w sprawie rozpoznania choroby zawodowej [...] przed dniem 2 września 2002r. tj przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002r. Skierowanie na badanie w celu rozpoznania choroby zawodowej nosi datę wpływu do Powiatowej Stacji Epidemiologicznej w G. –[...] r., a wywiad zawodowy datę [...]r. Oznacza to, iż słusznie zastosowano w sprawie przepisy rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002r. Stosownie do §2 tego aktu wykonawczego, chorobą zawodową jest choroba ujęta w wykazie, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanymi "narażeniem zawodowym". Bezspornym jest w sprawie, że skarżący pracował przez okres ponad [...] lat w warunkach, w których występował czynnik szkodliwy dla zdrowia w postaci [...]. Narażenie zawodowe nie jest jednak wyłącznym warunkiem stwierdzenia choroby zawodowej. Dla zakwalifikowania schorzenia [...] wywołanego [...], jako choroby zawodowej opisanej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych, ustawodawca nakazał jego zdiagnozowanie, jako [...]. Właściwymi do orzekania o rozpoznaniu choroby, która figuruje w wykazie chorób zawodowych lub o braku podstaw do jej rozpoznania są jednostki orzecznicze wymienione w § 5 rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002 r. Zgodnie z § 6 ust. 1 oraz § 2 ust. 3 pkt 4 przywoływanego rozporządzenia orzeczenie lekarskie wydaje się na podstawie przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika oraz oceny narażenia zawodowego Przeprowadzone przez uprawnione jednostki orzecznicze badania pozwoliły na rozpoznanie u skarżącego [...], co odpowiada obrazowi choroby zawodowej [...]. Ustawodawca wskazał jednak dodatkowe kryterium choroby zawodowej, a to przesuniecie [...] określone jako [...]. Rozpoznane u skarżącego schorzenie biologiczne nie spełnia tego warunku wymaganego dla choroby zawodowej [...]. Badanie skarżącego oparto o diagnostykę [...] obejmująca [...], a więc o badania specjalistyczne. Twierdzenia o ich niewiarygodności nie zostały poparte zasadnymi argumentami. Organy inspekcji sanitarnej odmówiły zatem słusznie stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej. Reasumując należy stwierdzić, iż postępowanie organu zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji odbyło się przy uwzględnieniu reguł wyznaczonych zarówno przepisami postępowania administracyjnego jak i przepisami cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r.. Organy inspekcji sanitarnej dokonały ustaleń w oparciu o wymagane prawem dowody ( dochodzenie epidemiologiczne i orzeczenia lekarskie), a ocenę zebranego materiału uzasadniły w sposób rzetelny i przekonywujący. Odmienny pogląd co do słuszność ustaleń u skarżącego [...]. prezentowany w skardze nie może zostać w powyższej sytuacji uwzględniony, co mając na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. .