IV SA/Gl 553/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.M. na pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy 4 Pismem z dnia 15 września 2014 r. R.M. zwrócił się do Prezydenta Miasta B. o przesłanie wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Naczelnik Wydziału Polityki Społecznej i Działalności Gospodarczej Urzędu Miejskiego w B., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta B., pismem z dnia [...]r. nr [...] poinformował wnioskodawcę o zasadach przyznawania dodatków mieszkaniowych wynikających z ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych oraz wskazał, z jakich przyczyn świadczenie nie może być w/w przyznane. R.M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo organu z dnia [...]r. Skarżący podniósł, że nie zna przepisów prawa administracyjnego oraz domaga się zbadania sprawy dotyczącej lokalu mieszkalnego, w którym zamieszkiwał z ojcem zmarłym w 2008 r. W dniu 1 lipca 2015 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek R.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie natomiast do art. 245 § 1 cytowanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym zgodnie z art. 243 P.p.s.a. może być ono przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie natomiast z regulacją art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Z oczywistą bezzasadnością skargi mamy do czynienia przede wszystkim wówczas, gdy obowiązujące przepisy prawa jednoznacznie wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Chodzi więc o taką sytuację, w której zarówno stan faktyczny jak i prawny konkretnej sprawy nie budzi wątpliwości, co do braku szans na wydanie pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia bądź zachodzą przesłanki odrzucenia skargi (por. J. P. Tarno "Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Warszawa 2008, s. 591). W niniejszym postępowaniu mamy właśnie do czynienia z wyżej opisaną sytuacją. Przedmiotem zaskarżenia jest pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. nr [...] informujące stronę o zasadach przyznawania dodatku mieszkaniowego wynikających z ustawy dodatkach mieszkaniowych oraz o braku spełnienia przez skarżącego warunków do otrzymania takiego świadczenia. Sprawa ze skargi na przedmiotowe pismo nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 P.p.s.a.). Skoro więc zaskarżone pismo nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to tym samym skarga na to pismo jest niedopuszczalna. Powyższa okoliczność w zakresie prawa pomocy wskazuje na oczywistą bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 P.p.s.a. Wobec tego należało orzec jak w sentencji. ----------------------- 2