IV SA/Gl 554/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącego; W dniu 1 sierpnia 2013 r. W. L. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym oznaczył, iż domaga się ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. W treści tego formularza skarżący oświadczył, że gospodaruje samotnie, jest inwalidą całkowicie niezdolnym do pracy i utrzymuje się z renty, która nie wystarcza na opłacenie wszystkich koniecznych kosztów związanych z zaspokojeniem jego niezbędnych potrzeb. Równocześnie wnioskodawca zadeklarował, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Odnosząc się do wniosku W. L. godzi się podkreślić, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że spełnił on przesłankę warunkującą uwzględnienie zgłoszonego żądania. Wyżej wymieniony oświadczył bowiem, że nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż jest on osobą niepełnosprawną, całkowicie niezdolną do pracy (vide: stosowne orzeczenia wydane odpowiednio 10 listopada 2011 r. oraz 11 czerwca 2012 r.). Utrzymuje się przy tym z renty, której wysokość netto, po pomniejszeniu o uiszczane przezeń świadczenia alimentacyjne, wynosi zaledwie około 900 zł, do czego dochodzi dodatek mieszkaniowy, w kwocie 82,25 zł. (ustalenia organów administracyjnych w zakresie wysokości renty dotyczą wprawdzie stanu sprzed ponad roku, jednak uwzględniwszy wiek wnioskodawcy - 61 lat oraz jego całkowitą niezdolność do pracy trudno zakładać, aby jego dochód miał ulec w międzyczasie istotnemu podwyższeniu). W tym miejscu należy odnotować, że analiza akt administracyjnych prowadzi do wniosku, iż w sprawie istnieją pewne niejasności co do rzeczywistej sytuacji materialnej wyżej wymienionego, a w szczególności co do pomocy finansowej, którą miał otrzymywać od innej osoby (L.C.) oraz relacji ekonomicznych, jakie go z tą osobą łączą. Trzeba jednak podkreślić, że wspomniane zagadnienie stanowi w niniejszej sprawie jeden z aspektów składających się na istotę sporu sądowoadministracyjnego. Przedmiotem skargi jest bowiem decyzja, mocą której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie odmawiające przyznania skarżącemu zasiłku celowego powołując się między innymi na istniejące w powyższym zakresie wątpliwości. Wspomniana kwestia podlegać będzie więc ocenie tutejszego Sądu, który rozstrzygnie ją wydając w sprawie stosowny wyrok. W tym stanie rzeczy, rozpoznając niniejszy wniosek, odstąpiono od badania tego zagadnienia albowiem uznano, że nie byłoby to zasadne, gdyż wiązałoby się z ryzykiem powstania niedopuszczalnego przedsądu. Uznano przy tym, że brak jest wystarczających podstaw, aby zakładać, że ewentualne wsparcie jakie skarżący ma otrzymywać może być na tyle znaczne, aby poprawiać jego sytuację dochodową w stopniu pozwalającym na pokrycie - znacznych przecież - kosztów, jakie wiążą się z opłaceniem adwokata z wyboru, we wszystkich zainicjowanych przed tutejszym Sądem sprawach, w których wniósł on o ustanowienie takiego pełnomocnika. Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.