IV SA/Gl 554/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi P.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku celowego oddala skargę. Wójt Gminy P., decyzją z dnia [...] r. nr [...], odmówił P.K. przyznania świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego. Decyzja została odebrana przez skarżącego w dniu 24 lutego 2016 r. W piśmie złożonym osobiście w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu 18 marca 2016 r., skarżący wniósł odwołanie od wymienionej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdziło, że odwołanie od decyzji z dnia [...]r. zostało złożone z uchybieniem terminu i w związku z tym pozostawiono je bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przedmiotową decyzję skarżący odebrał w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w P. w dniu 24 lutego 2016 r. a zatem ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 9 marca 2016 r. Następnie organ podniósł, że skarżący złożył odwołanie osobiście w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w P. dopiero w dniu 18 marca 2016 r. Podkreślił, że na podstawie art. 129 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji stronie. Termin czternastodniowy jest terminem ustawowym, co powoduje, że jego niedotrzymanie skutkuje utratą prawa do skutecznego wniesienia odwołania. Natomiast wniesienie odwołania po wskazanym wyżej terminie skutkuje pozostawieniem go bez rozpatrzenia, co organ odwoławczy stwierdził w drodze postanowienia. W skardze wniesionej od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, P.K. podniósł, że do braku rozpatrzenia odwołania doszło na skutek świadomego działania pracownic Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Ponadto wskazał, iż napisał odwołanie od powyższej decyzji i nadał je drogą pocztową a korespondencja zawierająca odwołanie i 17 załączników wpłynęła do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. w dniu 9 marca 2016 r. jednakże odwołanie nie zostało rozpatrzone, albowiem pracownice Ośrodka stwierdziły, że do organu dotarły jedynie czyste kartki. W związku z powyższym w dniu 18 marca 2016 r. złożył to samo odwołanie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Jednocześnie wyjaśnił, że w dniu 9 marca 2016 r. do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. wpłynęła przesyłka nadana przez skarżącego jednakże zawierała ona jedynie kserokopię decyzji wraz z plikiem 7 czystych kartek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należało, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji przeprowadzenia kontroli zaskarżonego postanowienia w powyższym zakresie stwierdzić należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przy jego wydaniu nie doszło bowiem do naruszenia przepisów postępowania, które miały zastosowanie w sprawie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. stwierdzające uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...]r. dotyczącej odmowy przyznania zasiłku celowego. Podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, według którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W przedmiotowej sprawie – jak wynika z akt administracyjnych – organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została odebrana przez skarżącego w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w P. w dniu 24 lutego 2016 r. W tym miejscu podkreślenia zatem wymagało, że na podstawie art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Nie ulega więc wątpliwości, że odwołanie, które zostało złożone przez skarżącego w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu 18 marca 2016 r., zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 K.p.a. W świetle powyższego, nie ulega zatem wątpliwości, że zaskarżone postanowienie organu odwoławczego zostało wydane zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, wskazać należało, że w aktach administracyjnych znajduje się wcześniejsza korespondencja pochodząca od skarżącego, tj. koperta z datą nadania – 9 marca 2016 r., kserokopia decyzji oraz plik 7 czystych kartek. Z materiałów zawartych w aktach wynika zatem, że wymieniona korespondencja nie zawierała odwołania, a wobec tego prawidłowo organ stwierdził, że odwołanie zostało wniesione dopiero w dniu 18 marca 2016 r., czyli po upływie terminu. Wobec tego, na podstawie art. 151 P.p.s.a, skargę powyższą należało oddalić.