IV SA/Gl 560/12

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-08-26

Skład orzekający: Andrzej Matan

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji powinien orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jeśli w wyroku oddalił skargę?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny pierwszej instancji, który oddalił skargę, ma obowiązek orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na rzecz strony skarżącej. Wynagrodzenie dla radcy prawnego ustanowionego z urzędu jest należne niezależnie od wyniku postępowania, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Stan faktyczny
Strona skarżąca M. F. uzyskała prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego L. S. w sprawie dotyczącej zasiłku celowego. Radca prawny reprezentował stronę w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, który oddalił skargę. Po oddaleniu skargi, pełnomocnik strony wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd postanowił przyznać radcy prawnemu wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu L. S. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu L. S. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2012r. wydanym przez Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach przyznano M. F. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła dla skarżącego radcę prawnego L. S., która reprezentowała stronę w postępowaniu przed sądem I instancji. Na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2013r. pełnomocnik skarżącego m.in. wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, które nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 16 kwietnia 2013r., w którym oddalił skargę M. F. nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej radcę prawnego . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r poz. 490), zwane dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynoszą 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał radcy prawnemu za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło