IV SA/Gl 563/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: 1. ustanowić radcę prawnego dla skarżącej; W dniu 19 listopada 2013 r. I.G. nadała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczyła, iż domaga się ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego. Skarżąca podniosła, że jest osobą schorowaną, w podeszłym wieku i nie posiada wiedzy prawniczej koniecznej do obrony swoich praw. Równocześnie oświadczyła, że gospodaruje samotnie i posiada mieszkanie o powierzchni 35m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro, zaś źródłem dochodu jest dla niej emerytura z dodatkiem pielęgnacyjnym, w kwocie brutto 1.500 zł. Następnie, to jest odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 3 grudnia 2013 r.), skarżąca przedłożyła między innymi wyciąg bankowy, z którego wynika, że kwota netto wspomnianego wyżej świadczenia to 1.158,73 zł. Nadto nadesłała dokumenty źródłowe potwierdzające wysokość ponoszonych przez nią kosztów utrzymania (329,82 zł - z tytułu czynszu, 78,78 zł - za gaz, 38,33 zł - za energię elektryczną, 74,00 zł - za telefon, 35,88 zł - za ubezpieczenie), a także faktury dokumentujące zakup leków dokonany w okresie od września do listopada 2013 r., opiewające na kwotę ogółem 242,03 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku strony należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń zawartych we wniosku wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie należy mieć w polu widzenia, że I.G. jest osobą całkowicie niezdolną do pracy i niezdolną do samodzielnej egzystencji (vide: dołączone do akt administracyjnych sprawy orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia [...] r.), zaś uzyskiwany przez nią dochód, w kwocie netto zaledwie 1.158,73 zł - zważywszy wysokość obciążających ja kosztów utrzymania - nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie adwokata z wyboru, bez uszczerbku w jej koniecznych potrzebach. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.