IV SA/Gl 563/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę I.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Wskazany wyżej wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej radcy prawnemu Ł.W. dnia 2 czerwca 2014 r. W ustawowym terminie pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną. Następnie w piśmie procesowym z dnia 3 lipca 2014 r. radca prawny Ł.W. zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta D. przez Zastępcę Dyrektora MOPS w D. nr [...] z dnia [...]r. uznającą kwotę wypłaconych I.G. zasiłków pielęgnacyjnych w okresie 1 września 2005 r. do 30 czerwca 2012 r. w łącznej wysokości 12 438 zł za nienależnie pobrane oraz zobowiązującą skarżącą do ich zwrotu wraz z ustawowymi odsetkami. Wniosek uzasadniony został trudną sytuacją materialną i życiową skarżącej. Pełnomocnik wskazał, że I.G. jest osobą starszą i schorowaną, mieszkającą samotnie w mieszkaniu o pow. 35 m2. Jej jedynym źródłem utrzymania jest emerytura oraz dodatek pielęgnacyjny, wynoszące łącznie 1500 zł. Z kwoty tej skarżąca pokrywa koszty utrzymania mieszkania, leków oraz wyżywienia. W jego ocenie egzekucja należności w wysokości 12 438 zł wraz z ustawowymi odsetkami wyrządzi skarżącej znaczną szkodę, gdyż spowoduje utratę przez nią środków niezbędnych do utrzymania oraz zakupu lekarstw, a także uniemożliwi regulowanie bieżących opłat, co spowoduje zadłużenie wobec innych podmiotów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji może nastąpić zatem jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Sąd wydając rozstrzygnięcie w omawianej kwestii powinien je oprzeć na ocenie wniosku strony skarżącej oraz materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. Ocena ta dokonywana pod kątem wystąpienia lub nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta D. przez Zastępcę Dyrektora MOPS w D. z dnia [...]r. nr [...] zobowiązującą stronę do zwrotu kwoty 12 438 zł tytułem nienależnie pobranego świadczenia w postaci zasiłku pielęgnacyjnego. Analiza sytuacji strony skarżącej prowadzi do wniosku, że wykonanie skarżonej decyzji może skutkować znacznymi trudnościami w zaspokajaniu bieżących potrzeb z uwagi na brak środków finansowych. W konsekwencji w ocenie Sądu uprawnione jest twierdzenie, że wykonanie przez skarżącą obowiązku zwrotu kwoty ustalonej przez organ, jako nienależnie pobrane świadczenia może spowodować dla niej znaczny uszczerbek w zakresie utrzymania koniecznego. Wobec powyższego Sąd uznał, że w sprawie zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 P.p.s.a. zachodzi bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.