IV SA/Gl 565/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz- Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na czynność Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi. Z. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na czynność Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby. Ponieważ- jak wynika z pieczęci umieszczonej na kopercie nadawczej- skarga ta została nadana w dniu 11 maja 2015 r., czyli po upływie ustawowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności (sześćdziesiąt dni od wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa), Sąd postanowieniem wydanym w dniu 21 lipca 2015 r. orzekł o jej odrzuceniu, uznając ją za spóźnioną. Postanowienie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 sierpnia 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 31). Następnie, to jest w dniu 28 sierpnia 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w R., złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, do którego dołączył egzemplarz skargi. We wniosku Z. M. podniósł, że nie ponosi winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi, bowiem organ w piśmie stanowiącym przedmiot skargi nie zawarł pouczenia co do terminu i sposobu jego zaskarżenia do Sądu. Na poparcie powyższego twierdzenia skarżący przytoczył orzecznictwo sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Skargę do sądu, jak to przewiduje art. 53 § 2 P.p.s.a., wnosi się w terminie 30 dni od daty doręczenia przez organ odpowiedzi na wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 3 tej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Zgodnie z powyższym, brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Dokonując oceny braku winy sąd uwzględnia wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i biorąc pod uwagę także uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy prowadzeniu własnej sprawy i szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Ze wskazanej powyżej regulacji wynika także, iż warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia skargi jest również uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony skarżącej lub jej pełnomocnika. Należy wskazać, iż przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiały stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, publ. LEX nr 50679). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Strona skarżąca powzięła wiadomość o uchybieniu terminu do wniesienia skargi w dniu 21 sierpnia 2015 r., tj. w dniu w którym odebrała postanowienie o odrzuceniu jej skargi zaś wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wniosła do tut. Sądu za pośrednictwem organu w dniu 28 sierpnia 2015 r. (wraz z załącznikiem w postaci skargi). Tym samym skarżący spełnił przesłanki wniosku o przywrócenie terminu określone w art. 87 P.p.s.a. W ocenie Sądu uprawdopodobnione zostały także okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Podnieść, należy że zaskarżony czynność Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] nr [...]w swej treści nie zawiera pouczenia o tym jakie przewidziane prawem działania powinna podjąć strona niezadowolona z podjętego rozstrzygnięcia. Ponadto należy zauważyć, że organ nie udzielił odpowiedzi na wystosowane do niego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Brak właściwego pouczenia o przysługujących stronie środkach zaskarżenia jest dostatecznym uprawdopodobnieniem braku winy w zachowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. Dauter B. Komentarz do art. 87 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi LEX 2013 stan prawny na dzień 30 kwietnia 2013 r.). Pamiętać należy, że Z. M. działał w postępowaniu administracyjnym osobiście, bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika, tym bardziej prawdopodobne jest, że pozbawione pouczenia rozstrzygnięcie organu nie było dla niego w pełni zrozumiałe. Wobec powyższego w niniejszej sprawie przyjąć należy, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.