IV SA/Gl 569/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Sędziowie: Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.) Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.H. na decyzję Komendanta Straży Miejskiej w R. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej w kwestii wniosku Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w R. o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 569/16 p o s t a n a w i a: rozstrzygnąć wątpliwości co do treści pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 569/16 w ten sposób, że zasądza od Gminy R. na rzecz skarżącego kwotę 697 złotych (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego W sprawie ze skargi H.H. na decyzję Komendanta Straży Miejskiej w R. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 569/16 w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję, natomiast w pkt 2 zasądził od Komendanta Straży Miejskiej w R. na rzecz skarżącego kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w R. pismem z dnia 29 sierpnia 2017 r. wniósł o dokonanie wykładni powyższego wyroku, gdyż powziął poważne wątpliwości co do dopuszczalności prowadzenia egzekucji przeciwko podmiotowi wskazanemu w treści wyroku. Zaznaczył, że określenie "Komendant Straży Miejskiej w R." jest wyłącznie określeniem podmiotu kierującego jednostką organizacyjną gminy, jaką jest Straż Miejska w R. Brak danych dotyczących osoby sprawującej funkcję komendanta, uniemożliwia prowadzenie egzekucji przeciwko konkretnej osobie fizycznej. Wobec powyższego Komornik wniósł o dokonanie wykładni wyroku poprzez uzupełnienie danych osobowych Komendanta Straży Miejskiej w R., bądź wskazanie, że dłużnikiem zobowiązanym do zapłaty zasądzonych kosztów postępowania jest Straż Miejska w R., a zatem Gmina R., względnie innego rozstrzygnięcia usuwającego wątpliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych należy wskazać, iż konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Ponadto wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA z dnia 13 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 1121/11 oraz z dnia 17 stycznia 2016 r. sygn. akt I OZ 2127/16). Wobec powyższego zdaniem Sądu wniosek organu egzekucyjnego z dnia 29 sierpnia 2017 r. o dokonanie wykładni wyroku z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 569/16 zasługuje na uwzględnienie. Treść pkt 2 wyroku w zakresie zasądzenia kosztów postępowania wzbudziła wątpliwości organu egzekucyjnego co do dopuszczalności prowadzenia egzekucji przeciwko Komendantowi Straży Miejskiej w R. Sąd w tej sytuacji rozstrzygnął wątpliwości co do treści pkt 2 wyroku z dnia 15 września 2016 r. w ten sposób, że zasądził od Gminy R. na rzecz skarżącego kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd uznając wniosek o dokonanie wykładni wyroku za uzasadniony, orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 158 P.p.s.a.