IV SA/Gl 57/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka (spr.), Sędzia NSA Tadeusz Michalik, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2017 r. sprawy ze skargi M. U., A. N., T. J. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa [...]; 2) zasądza od Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 200 złotych (słownie: dwieście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Urząd Pracy w K. (dalej "WUP"), działając jako wojewódzka samorządowa jednostka organizacyjna, która pełni funkcję Instytucji Pośredniczącej we wdrażaniu Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014- 2020 (dalej "RPO WSL 2014-2020"), ogłosił konkurs nr [...] na dofinansowanie projektów w ramach VII Osi Priorytetowej Regionalny Rynek Pracy- Działania 11.3 Dostosowanie oferty kształcenia zawodowego do potrzeb lokalnego rynku pracy- kształcenie zawodowe osób dorosłych. Nabór wniosków o dofinansowanie odbywał się w terminie 22 lutego 2016 r. (00:00) do 18 marca 2016 r. (12:00). W dniu 14 marca 2016 r. strona skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Spawacz z uprawnieniami", któremu system nadał nr [...]. Konkurs o dofinansowanie projektów odbył się na podstawie regulaminu, który zaakceptować musiał każdy wnioskodawca wraz z pozostałymi dokumentami programowymi. Pismem z dnia [...]r. nr [...] WUP poinformował wnioskodawcę, iż złożony wniosek o dofinansowanie projektu nie przeszedł pozytywnie oceny merytorycznej z powodu niespełnienia minimum punktowego, według oceny jednego z ekspertów, tym samym został uznany jako niespełniaiacy wymagań minimalnych. Wnioskodawca otrzymał dwie karty oceny merytorycznej, z czego według jednego z ekspertów wniosek można uznać za spełniający minimalne wymogi warunkowo (43 pkt.), według drugiego, wymogi minimalne nie zostały dochowane (36 pkt ). Projekt nie spełnia następujących kryteriów: Kryterium ogólne merytoryczne (punktowe) nr 2: Adekwatność i założona do osiągnięcia wartość wskaźników oraz opis monitorowania. Sposób weryfikacji: punktowa 0-10 minimum 6 pkt. (pkt. 3.2.8. ppkt. b regulaminu). Ekspert nr 1 uznał kryterium za spełnione (przyznając w sumie 9 pkt na 10 pkt). Ekspert nr 2 nie uznał kryterium za spełnione (przyznając w sumie 3 pkt na 10 pkt). Uzasadniając ocenę ekspert zwrócił uwagę na pewną sprzeczność zawartych we wniosku danych i założeń. Z jednej strony bowiem skarżący we wniosku podaje, że w latach 2012-2015 żadna kobieta nie uczestniczyła w organizowanych przez niego kursach spawalniczych, jak podaje, że względu na nikłe ich zainteresowanie wynikające fizycznym charakterem pracy spawacza. Jednocześnie natomiast wnioskodawca przewiduje objęcie wsparciem 7 kobiet. W ocenie eksperta istnieje wysokie prawdopodobieństwo nieosiągnięcia tego wskaźnika (ocena 2 pkt. na 4 pkt. możliwe). Dlatego też wskaźnik ten powinien zostać przez wnioskodawcę wprowadzony jako wskaźnik specyficzny. Wskaźnik ten został pominięty co skutkowało przyznaniem oceny 1 pkt na 4 pkt. możliwe w tym pod kryterium. Ekspert zwrócił również uwagę, iż zgodnie z wnioskiem partner projektu nie bierze udziału w realizacji żadnego ze wskaźników, a także na zaniechanie opisania sposobu monitorowania rezultatu przed upływem 4 tygodni od zakończenia udziału uczestnika w projekcie (0 pkt na 2 pkt. możliwe). Kryterium ogólne merytoryczne (punktowe) nr 3: Opis grupy docelowej Sposób weryfikacji: Punktowa: 0-5, minimum 3 (pkt. 3.2.8. ppkt. c regulaminu). Ekspert nr 1 uznał kryterium za spełnione (przyznając w sumie 3 pkt na 5 pkt). Ekspert nr 2 nie uznał kryterium za spełnione (przyznając w sumie 2 pkt na 5 pkt). Uzasadniając ocenę ekspert zwrócił uwagę na fakt, iż wnioskodawca założył w projekcie jako grupę docelową 640 osób w wieku 18+ pracujących lub/i mieszkających w województwie [...]. Nie odniesiono się natomiast do sytuacji problemowej osób pozostający bez zatrudnienia. Wnioskodawca nie uzasadnił zawężenia grupy docelowej wyłącznie do osób zatrudnionych, oraz zaniechał przedstawiania możliwości oraz ograniczeń wynikających ze stanu zdrowia w kontekście wykonywania zawodu spawacza przez osoby niepełnosprawne, skoro założył ich uczestnictwo w projekcie. Wnioskodawca złożył za pośrednictwem WUP protest, w ramach którego zaskarżył ocenę projektu w następujących kryteriach: 1. Kryterium ogólne merytoryczne (punktowe) nr 2: Adekwatność i założona do osiągnięcia wartość wskaźników oraz opis monitorowania, podkryteria 2A, 2B, 2D – niespełnione. 2. Kryterium ogólne merytoryczne (punktowe) nr 3: Opis grupy docelowej, podkryteria 3A, 3B, 3C, - niespełnione. 3. Ogólne kryterium merytoryczne (punktowe) nr 6: Budżet projektu, podkryteria 6B, 6C – spełnione. W złożonym proteście wnioskodawca nie sformułował żadnych zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, a jednie podjął polemikę z oceną ekspercką przedstawiając własne stanowisko, które szczegółowo uzasadnił. Wnioskodawca zakwestionował ocenę projektu również w zakresie kryteriów, które zostały uznane za spełnione, po prostu nie zgadzając się z ilością punktów jakie w tej ocenie otrzymał. Pismem z dnia [...]r. nr [...] skierowanym przez WUP do wnioskodawcy, podtrzymano negatywny wynik oceny merytorycznej projektu i przekazało IZ RPO WSL protest wraz z dokumentacją dotyczącą omawianej sprawy oraz swoim stanowiskiem w tej kwestii. Biorąc pod uwagę całość dokumentacji przedłożonej w ramach procedury odwoławczej, stan prawny, faktyczny, cel projektu oraz argumentację wnioskodawcy zawartą w ramach złożonego protestu, IZ RPO WSL rozpatrzyła protest negatywnie. Rozpoznając protest, Instytucja Zarządzająca wyjaśniła, iż środek zaskarżenia oceny projektu nie może być traktowany jako narzędzie do uzupełniania wniosku. We wniosku o dofinasowanie nie przedstawiono żadnych danych w przedmiocie zbadania przez wnioskodawcę zainteresowania kobiet szkoleniem spawalniczym. Nie przedstawiono żadnych analiz uzasadniających, że założony wskaźnik uczestnictwa kobiet zostanie osiągnięty dzięki promocji kursu. Słusznie zatem ekspert wskazał na wysokie prawdopodobieństwo nieosiągnięcia założonego przez wnioskodawcę wskaźnika. Instytucja Zarządzająca uznała natomiast za błąd w ocenie, wymaganie przez eksperta od wnioskodawcy wskazania wskaźnika specyficznego, który to nie jest obligatoryjny. Okoliczność ta nie wpływa na wynik oceny. Prawidłowo oceniono braki w części dotyczącej partnerstwa w projekcie. Partner projektu powinien realizować konkretne merytoryczne działania z zakresu rzeczowo-finansowego projektu. Udział partnera nie powinien ograniczać się wyłącznie do obsługi technicznej projektu. Rozpatrując protest w zakresie oceny zgodności projektu z kryterium ogólnym merytorycznym (punktowym) nr 3: opis grupy docelowej, Instytucja Zarządzająca wyjaśniła, że zgodnie z treścią ogłoszenia o konkursie, z kręgu potencjalnych uczestników projektu wyłączono jedynie osoby prowadzące działalność gospodarcza. Projekty w ramach przedmiotowego konkursu powinny być zatem kierowane do osób dorosłych bez względu na ich status na rynku pracy. Wniosek nie zawiera wprost informacji, że projekt kierowany jest wyłącznie do osób pracujących. Nie zawarto również wykluczenia osób bezrobotnych i jego uzasadnienia. Instytucja Zarządzająca nie rozpoznawała protestu w zakresie kryteriów uznanych za spełnione. Protest został rozpoznany wyłącznie w zakresie ocenionym negatywnie, tj. w zakresie zaskarżonego kryterium nr 2 i 3. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze wskazano, że Instytucja rozpatrująca protest w odniesieniu do pkt. 2A i 2B dokonała nieuprawnionej oceny łącznej wskazanych punktów karty oceny merytorycznej. Zdaniem strony skarżącej każdy z punktów oceny powinien być rozpatrywany oddzielnie zgodnie z wzorem karty oceny merytorycznej. Tym bardziej, iż oceniający nr 2 przyznaje zróżnicowaną liczbę punktów w odniesieniu do punktu 2A oraz punktu 2B (odpowiednio 1 pkt oraz 2 pkt). Wskazano, że Instytucja rozstrzygająca protest stawia zarzut, że we wniosku nie przedstawiono żadnych danych na temat zbadania zainteresowania przedmiotowym szkoleniem ze strony kobiet, co pozwoliło by na przyjęcie założonego wskaźnika". Beneficjent nie zgodził się z postawionym zarzutem, gdyż w punkcie B.12.2. Doświadczenie projektodawcy wniosku o dofinansowania wskazano zapis: "W obszarze wsparcia w okresie 2012-2015 przeprowadzono kursy spawalnicze MAG, MIG, TIG, MMA oraz spawania gazowego 311 zakończone egzaminami kwalifikacyjnymi lub weryfikacją uprawnień dla 216 os. bezrobotnych, w tym 5K na zlecenie 9 PUP z woj. [...]". Co więcej, w punkcie B.ll.l Osoby i/lub podmioty/instytucje, które zostaną objęte wsparciem wniosku o dofinansowanie wskazano zapis dotyczący oszacowania liczby kobiet "w grupie zawodowej Robotnicy przemysłowi i rzemieślnicy w woj., do której zalicza się m.in. spawaczy, w której w I kw. 2015 r. pracowało 299 tys. os., w tym 250 tys. M i 49 tys. K (raport "Aktywność ekonomiczna ludności w woj. [...] w I kwartale 2015 r. " Urząd Statystyczny [...], VI.2015 r.)". Zdaniem strony skarżącej wskazane dane liczbowe jak i działania promocyjne uwzględniające promowanie zasady równości płci uwzględnione w opisie punktu B.10. Uzasadnienie spełnienia kryteriów dostępu, horyzontalnych i dodatkowych, Promowanie równości szans kobiet i mężczyzn (wpływ pozytywny, uzasadnienie) uprawdopodobniają objęcie wsparciem 7 kobiet (K) z 640 uczestników projektu. Zwrócono uwagę, że beneficjent w komercyjnej działalności nie stosuje na etapie rekrutacji na kursy komercyjne z zakresu spawania działań mających na celu zachęcić kobiety do udziału w kursach, gdyż nie jest do tego zobowiązany. Specyfika projektów realizowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego nakłada obowiązek na beneficjentów wskazania działań realizujących zasadę równości płci. Wobec powyższego deklarowany udział 1% kobiet z ogółu uczestników projektu jest możliwy do osiągnięcia poprzez działania równościowe tj. uzyskanie dodatkowych punktów dla grupy dyskryminowanej na etapie rekrutacji, informowanie w materiałach promocyjnych (plakaty, informacja na www i pismach do interesariuszy projektu) o preferowanym udziale kobiet. Podkreślono, że oceniający nr 2 w części II Kryteria ogólne horyzontalne (zerojedynkowe) punkt 2 A 2 Wniosek o dofinansowanie projektu zawiera działania, odpowiadające na zidentyfikowane bariery równościowe w obszarze tematycznym interwencji i/lub zasięgu oddziaływania projektu przyznał maksymalną liczbę punktów. Tym samym prawdopodobieństwo osiągnięcia wskaźników poprzez działania równościowe umożliwi osiągnięcie założonych we wniosku wskaźników w odniesieniu do kobiet. Dodano, że odnoszenie się wyłącznie do kwestii ilości kobiet w kontekście osiągnięcia docelowej wartości wskaźnika ogółem liczby uczestników projektu jest nieadekwatne w kontekście łącznej liczby uczestników projektu. Podział na płeć nie powinien determinować bezwzględnie docelowej wartości wskaźników produktu i rezultatu, co do których oceniający nie wnieśli uwag. Strona skarżąca wskazała również, że odnosząc się do kwestii braku wskaźnika specyficznego "Liczba osób uczestniczących w szkolnych formach kształcenia w programie" IZ uznaje, że ocena w tym zakresie została przeprowadzona w sposób niewłaściwy. Jednakże dalsza część zapisu "Należy jednak uznać, że z uwagi na pozostałe uwagi we wskazanych punktach ponowna ocena wniosku w tym zakresie nie przyczyni się do takiego zwiększenia punktacji, aby projekt osiągnął minimum punktowe w ramach przedmiotowego kryterium" jest jej zdaniem nieuprawniona, gdyż beneficjent ma prawo zostać poinformowany o liczbie przyznanych punktów za każdy uznany zarzut jako niesłuszny co może skutkować na etapie dalszego procesu odwołania uznaniem spełnienia kryterium. Ponadto podtrzymano zarzut wskazany w proteście co do ilości punktów odjętych w punkcie 2 A i 2 C punktu oceny, która jest niewspółmierna do całokształtu ocenianych informacji wymaganych do wskazania we wniosku o dofinansowanie zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014 - 2020 wersja 1.3 z dnia 22 marca 2016 roku (w załączeniu) co zdecydowanie zaważyło na niskiej liczbie przyznanej punktacji nieadekwatnej do wymaganych Instrukcją informacji, co do których oceniający nie wnieśli żadnych zastrzeżeń. Jednocześnie wniesiono zastrzeżenie co do braku związku z oceną we wskazanym punkcie karty oceny 2 D braku realizacji przez partnera wskaźników jeżeli przedmiotem oceny jest opis sposobu pomiaru i monitorowania wskaźników, co do których oceniający nie wniósł uwag. W obecnej formule wniosku o dofinansowanie zadanie zarządzanie projektem, w którym bierze udział Partner zostało wyłączone z części opisowej zadań i wyszczególnione w punkcie B.12.4. Sposób zarządzania projektem, stąd nie można uznawać, że Partner nie realizuje działań projektowych. Umowa partnerska łącząca strony reguluje zakres działań przypisanych Liderowi i Partnerowi. W opisie sposobu zarządzania projektem wskazano odpowiedzialności stron, a w punkcie A.3.3. Uzasadnienie i sposób wyboru partnera oraz jego rola w projekcie oraz A.3.4. Potencjał i doświadczenie partnera dokładnie wskazano rolę partnera w projekcie. IZ nie wskazuje zatem przytaczając zapis Instrukcji w jakim zakresie partnerstwo nie spełnia wymogów odnosząc się do zapisów wskazanych punktów wniosku o dofinansowanie. IZ uznaje, że obowiązki partnera dotyczą tylko kwestii obsługi technicznej projektu z czym nie możemy się zgodzić, gdyż wskazane działania ewaluacji i sprawozdawczości, w tym comiesięcznego audytu prowadzonych działań zgodnie z harmonogramem i budżetem oraz opracowanie procedur, instrukcji oraz wzorów dokumentów są związane z zarządzaniem projektem stanowiącym jedno z zadań projektu. Partner nie jest zobligowany do realizacji działań merytorycznych wykazanych w kosztach bezpośrednich wniosku o dofinansowanie, co do których wskazuje się koszty w budżecie projektu. Partner realizuje zadania w ramach zarządzania projektem, które wykazywane są ryczałtem w kosztach pośrednich, których nie wyszczególnia się we wniosku o dofinansowanie projektu (pkt C.2.2. Stawki ryczałtowe - Koszty pośrednie). Ponadto w opisie zadań nie przedstawia się roli Lidera lub Partnera, gdyż szczegóły w tym zakresie reguluje umowa partnerska. Strona skarżąca kwestionuje przyznanie 0 pkt przez oceniającego nr 2 w tej części oceny pomimo faktu, iż wskazany opis we wniosku o dofinansowanie E. MIERZALNE WSKAŹNIKI PROJEKTU został drobiazgowo opisany zgodnie z wymogami Instrukcji, a jedyny zarzut o nieprecyzyjnym terminie pomiaru wskaźnika rezultatu waży na pełnej ocenie. Oceniający ma możliwość przyznania punktów warunkowych o ile beneficjent na etapie negocjacji uzupełni treść wniosku o zapis co do pomiaru wskaźnika rezultatu stąd też uznajemy, że ocena w tej części oceny została przeprowadzona niewłaściwie. Instytucja rozpatrująca protest w odniesieniu do pkt. 3A i 3B dokonała w ocenie strony skarżącej nieuprawnionej oceny łącznej wskazanych punktów karty oceny merytorycznej. Każdy z punktów oceny powinien być rozpatrywany oddzielnie zgodnie z wzorem karty oceny merytorycznej. Podniesiono, że IZ zarzuca, że "Nie ma natomiast we wniosku o dofinansowanie zapisów, które odnosiłyby się do sytuacji osób pozostających bez zatrudnienia, a także nie zawarto informacji dotyczącej wykluczenia z możliwości otrzymania wsparcia w ramach projektu przez osoby niepracujące". Zdaniem strony skarżacej w punkcie B.ll.l. Osoby i/lub podmioty/instytucje, które zostaną objęte wsparciem / Charakterystyka osób i/lub podmiotów/instytucji, które zostaną objęte wsparciem wniosku o dofinansowanie precyzyjnie wskazano, iż "Uczestnicy projektu (dalej UP) wykonywać będą czynności spawalnicze w dowolnej metodzie spawania stali na stanowisku spawacza lub pokrewnym (zaświadczenie o zatrudnieniu). W związku z powyższym nieadekwatny byłby opis w treści wniosku o dofinansowanie odnoszący się do osób niepracujących, które nie zostały wskazane w projekcie jako grupa docelowa. We wskazanym punkcie wniosku B.ll.l Beneficjent opisuje kryteria formalne kwalifikujące osoby do uczestnictwa w projekcie na bazie kryteriów formalnych: (...) stanowisko pracy spawacza lub pokrewne, na którym wykonuje się czynności spawalnicze weryfikowane na podstawie zaświadczenia od pracodawcy o zatrudnieniu. Wobec powyższego wnioskodawca zawarł informacje dotyczące wykluczenia z możliwości otrzymania wsparcia w ramach projektu przez osoby niepracujące, gdyż nie spełnienie kryteriów formalnych ocenianych zerojedynkowo na etapie rekrutacji jest wystarczające dla wykazania wsparcia wyłącznie dla osób pracujących. Wybór grupy docelowej i jej charakterystyka jeśli jest zgodna z grupa docelową/ ostatecznymi odbiorcami wsparcia wskazanymi w Regulaminie konkursu powinna być uznana przez oceniających zwłaszcza, że beneficjent drobiazgowo opisuje problematykę wybranej grupy docelowej i dokonuje jej szczegółowego opisu. Na koniec strona skarżąca podniosła, że IZ w przedmiotowym punkcie oceny powiela argumentację wskazaną w punkcie 3 A i 3 B punktu oceny pomimo, iż w przedmiotowym punkcie żaden z oceniających nie odnosi się do kwestii osób niepracujących opisanych przez IZ. Instytucja rozpatrująca protest nie odnosi się do zarzutu oceniającego nr 2 dotyczącego ograniczeń uczestnictwa osób z niepełnosprawnościami wobec powyższego należy uznać tą część protestu jako zasadną wobec braku argumentacji IZ stwierdzającą niesłuszność protestu beneficjenta do tej części oceny. W odniesieniu do oceniającego nr 1 raz jeszcze podkreślono, iż zgodnie z Regulaminem konkursu beneficjent weryfikuje kwalifikowalność uczestników pod kątem spełnienia kryteriów udziału, a nie pod kątem oceny stanu zdrowia, gdyż nie jest do tego uprawnionym podmiotem. Zaświadczenie od pracodawcy dla osoby ubiegającej się o udział w projekcie zatrudnionej na stanowisku spawacza jest wystarczające dla stwierdzenia zdolności do wykonywania zawodu. Sugestia IZ iż "Wnioskodawca jest zobowiązany do weryfikacji dokumentacji przedłożonej przez uczestnika projektu, w tym również i dokumentów potwierdzających, iż jego stan zdrowia nie stanowi przeszkody do wykonywania zawodu spawacza" budzi wątpliwości co do zgodności z przepisami ustawy o ochronie danych osobowych. Na pracodawcy, a nie instytucji szkolącej leży obowiązek zbadania przydatności osoby do wykonywania pracy na danym stanowisku. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, iż IZ nie rozpoznawała protestu w zakresie zaskarżonego kryterium nr. 6 Budżet projektu. Wnioskodawcy przysługuje bowiem protest tylko w zakresie kryteriów, które zostały uznane za niespełnione. Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia protestu od negatywnej oceny projektu, przez którą rozumie się nieuzyskanie wymaganej liczby punktów lub niespełnienie kryteriów wyboru projektu (ust. 2). Ustawa wdrożeniowa nie przewiduje prawa do zaskarżania pozytywnej oceny, zatem wnioskodawca nie mógł skarżyć oceny w zakresie kryteriów w których został projekt pozytywnie oceniony, a Instytucja Zarządzająca niebyła zobowiązana do rozpoznawania protestu w zakresie tych kryteriów. Zaś art. 54 ust. 2 pkt. 5 ustawy wdrożeniowej wśród elementów formalnych protestu wskazuje na konieczność formułowania zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, zastrzegając - o ile zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce. Skoro, zatem skarżący nie sformułował żadnych zarzutów proceduralnych, to należy uznać, iż ocenia procedurę oceny projektu za przeprowadzona zgodnie z regulaminem. Przechodząc do zarzutu wadliwej oceny w zakresie kryterium ogólnego merytorycznego nr 2, organ wskazał, że skarżący we wniosku o dofinasowanie nie wykazał jakie działania konkretnie zamierza przeprowadzić aby osiągnąć zakładany poziom udziału kobiet w projekcie. Nie przedstawiono żadnych analiz uzasadniających, że założony wskaźnik uczestnictwa kobiet zostanie osiągnięty dzięki promocji kursu. Na podstawie przedstawionych przez we wniosku danych (tj. w latach 2012 - 2015 w kursach spawalniczych wnioskodawcy uczestniczyło 0 kobiet) ekspert był uprawniony do sformułowania opinii, że zakładany przez wnioskodawcę poziom uczestnictwa kobiet w projekcie będzie trudny do osiągnięcia. Sformułowana przez eksperta ocena jest logiczna i należycie uzasadniona, wynika z analizy przedstawionych we wniosku informacji. Środek zaskarżenia nie służy do uzupełniania wniosku o dofinasowanie. Dalej organ podniósł, że minimum punktowe w kryterium nr 2 wynosi 6 punktów. Projekt został w tym kryterium oceniony na 3 punkty. Rozpoznając protest IZ przyznała rację skarżącemu w kwestii dobrowolności stosowania współczynnika specyficznego. Ocena punktowa nie została jednak zmieniona. Zdaniem organu niecelowym byłoby przekazywanie do ponownej oceny projektu, który wnioskodawca nie przekroczyłby minimum punktowego, nawet gdyby uwzględnić wpływ współczynnika specyficznego w ocenie w tym kryterium. Partnerstwo w projekcie nie może ograniczać się do obsługi technicznej i rozliczenia projektu. Partner powinien aktywnie uczestniczyć, i mieć bezpośredni wpływ na osiągniecie wskaźników projektu. Odnosząc się do zarzutu wadliwej oceny w zakresie kryterium ogólnego merytorycznego nr 3, wskazano, że skarżący we wniosku o dofinasowanie zaniechał sformułowania wprost wykluczenia osób bezrobotnych z grupy docelowej. W ocenie organu posługiwanie się kryteriami formalnymi kwalifikacji uczestników do projektu jako: "stanowisko spawacza lub pokrewne" jest niewystarczające w kontekście bardzo szerokiego opisu grupy docelowej jako: "osoby w wieku 18+ pracujących lub/i mieszkających w województwie [...]", którego, bezpośrednie, literalne rozumienie pozwala na przyjęcie, że w kręgu adresatów projektu są również bezrobotni. Jego zdaniem ekspert słusznie ocenił, iż taki opis grupy docelowej jest niewystarczający. Wnioskodawca powinien opisać jasno grupę docelową jako wyłącznie osoby pracujące na stanowisku spawacza i wykluczyć osoby bezrobotne, jednocześnie uzasadniając wykluczenie. Taki zapis byłby spójny z wymogami formalnymi do kwalifikacji uczestników.  Na koniec organ podkreślił, że ocena projektu została przeprowadzona prawidłowo i z zachowaniem przyjętej procedury. Projekt nie spełniał minimum punktowego w dwóch kryteriach. Nierozpoznanie protestu w pozostałym zakresie podnoszonym przez skarżącego, nawet gdyby uznano za nieprawidłowe, to pozostało bez wpływu na wynik oceny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, że po myśli art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Aktem normatywnym zawierającym takie rozwiązanie jest ustawa z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie realizacji polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2016 poz. 2017). Po myśli art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 61 ust. 8 powyższej ustawy sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając że: ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję przeprowadzającą konkurs; pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez instytucję właściwą do przeprowadzenia konkursu. W tym kontekście uznano, że skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) wykazała bowiem, że zaskarżony akt nie odpowiada wymogom prawa. W tym miejscu wskazać należy, że w niniejszej sprawie skład orzekający w pełni podziela poglądy zaprezentowane w wyrokach tut. Sądu z dnia 21 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 817/16 oraz z dnia 17 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 1080/16 i uznaje je za swoje. Na wstępie rozważań przyjdzie stwierdzić, że zgodnie z art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs, a w niniejszej sprawie jest to Zarząd Województwa [...]. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych instytucji właściwej i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, lecz w rozpoznawanych sprawach stanowi wzorzec kontroli przeprowadzanej przez Sąd. Przyjęcie tego regulaminu przewiduje art. 41 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie realizacji polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, jednakże prawodawca nie nadał mu charakteru aktu normatywnego, jednakże jest to dokument, który określa podstawowe reguły w oparciu o, które rozstrzygany jest konkurs. W konsekwencji przyjdzie stwierdzić, że wzorcem kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej, a dokonywanej przez sąd administracyjny jest przywołana powyżej ustawa jak również inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego oraz regulamin przedmiotowego konkursu. Kolejną kwestią wymagającą ustalenia jest charakter prawny czynności podejmowanych przez organy administracji publicznej w ramach organizowanego konkursu. Przyjdzie dostrzec, że w tym zakresie działania organu administracji mają mieszany charakter ponieważ ocena formalna zgłoszonego wniosku i podejmowane w tym zakresie czynności zaliczyć należy do czynności publicznoprawnych podejmowanych przez właściwą instytucję, czyli podmiot administrujący (organ administracji publicznej), natomiast ich zwieńczeniem jest podpisanie umowy, czyli czynności zaliczanej do prawa prywatnego mocą której podmiot publiczny zobowiązuje się przyznać określone środki finansowe wnioskodawcy, celem realizacji określonego zadania. Mocą przywołanego powyżej art. 61 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie realizacji polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 ustawodawca poddał czynności publicznoprawne podejmowane przez podmiot administrujący kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. Mając na uwadze powyższe stwierdzenie przyjdzie przywołać treść art. 46 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy. Zgodnie z tym przepisem właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informację o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektu. Po myśli ust. 4 tego przepisu właściwa instytucja zamieszcza na stronie internetowej oraz na portalu listę projektów wybranych do dofinansowania wyłącznie na podstawie spełnienia kryteriów wyboru projektów albo listę projektów, które uzyskały wymaganą liczbę punktów, z wyróżnieniem projektów wybranych do dofinansowania. Według ust. 5 przywoływanego przepisu jeżeli projekt otrzymał negatywną ocenę, informacja, o której była mowa powyżej zawiera pouczenie o możliwości wniesienia protestu na zasadach i w trybie przewidzianym w art. 53 i art. 54 przedmiotowej ustawy. Przywołane przepisy prawa skłaniają zatem do ustalenia charakteru normatywnego "pisemnej informacji" otrzymywanej przez wnioskodawcę. Na wstępie przyjdzie stwierdzić, że wnoszenie protestu przewidzianego w przywołanych przepisach odbywa się na zasadach określonych w tej ustawie, a zatem jest to szczególna procedura właściwa jedynie dla tej czynności prawnej. Oznacza to, że ustawodawca nadał tej czynności szczególny charakter, a w szczególności nie nazwał ją decyzją administracyjną i nie nakazał w tym zakresie wykorzystywać postanowień Kodeksu postępowania administracyjnego. W tej sytuacji rodzi się pytanie czym jest ta "pisemna informacja". Jest to czynność, która podejmowana jest przez podmiot publiczny (organ administracji publicznej lub podmiot administrujący), skierowana do określonego adresata, którym jest wnioskodawca, zawiera rozstrzygnięcie, gdyż informuje o losie złożonego wniosku o dofinansowanie, następnie zawiera uzasadnienie i pouczenie o przysługujących środkach prawnych. Z uwagi na to, że jest to czynność podejmowana przez podmiot publiczny jest również podpisywana w sposób właściwy dla tego typu działań organów publicznych. Zestawienie elementów, które musi spełniać pisemna informacja pozwalają uznać, ze są one praktycznie zbieżne z tymi, które ustawodawca przewidział dla decyzji administracyjnej, jednakże skoro nie nadał jej takiego charakteru to opowiedzieć należy się za stanowiskiem, że jest to akt administracyjny indywidualny o budowie zbliżonej do decyzji administracyjnej. W konsekwencji opowiedzieć należy się za stanowiskiem, że pisemna informacja będzie musiała spełniać wszystkie przewidziane prawem wymogi, aby mogła w sposób prawnie skuteczny wywoływać przewidziane dla niej skutki prawne. Stosownie do postanowień art. 53 i art. 54 przywoływanej powyżej ustawy wnioskodawcy przysługuje możliwość wniesienia protestu w przypadku negatywnej oceny jego projektu zamieszczonej w "pisemnej informacji", celem ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektów. Protest taki można wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisemnej informacji, a ustawodawca określił jego wymogi formalne. W przypadku wniesienia protestu niespełniającego wymogów formalnych lub zawierającego oczywiste omyłki właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Zgodnie z treścią art. 55 przedmiotowej ustawy protest jest rozpatrywany przez instytucję zarządzającą albo pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego. Jest on wnoszony za pośrednictwem instytucji organizującej konkurs, zgodnie z pouczeniem zamieszczonym w "pisemnej informacji". Instytucja organizująca konkurs uprawniona jest w terminie 21 dni od dnia otrzymania protestu do weryfikacji dokonanej przez siebie oceny projektu zakresie kryteriów i zarzutów, a następnie stosownie do poczynionych ustaleń może dokonać autokontrolnych czynności i skierować projekt do odpowiedniego etapu oceny albo umieszczenia go na liście projektów wybranych, albo skierować projekt wraz z otrzymaną od wnioskodawcy dokumentacją do właściwej instytucji załączając do niego stanowisko dotyczące braku podstaw do zmiany podjętych ustaleń. Po myśli art. 57 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie realizacji polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 właściwa instytucja rozpatruje protest weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia jego otrzymania. Następstwem oceny dokonanej przez właściwą instytucję jest informacja skierowana do wnioskodawcy na piśmie o wyniku rozpatrzenia protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu wraz z uzasadnieniem. W przypadku nieuwzględnienia protestu zamieszcza się w niej pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W art. 58 przedmiotowej ustawy zamieszczono także unormowania normujące działania organów w przypadku uwzględnienia wniesionego protestu, jak również przysługujące wnioskodawcy uprawnienia w tym zakresie. W tym miejscu rozważyć należy charakter prawny informacji skierowanej do wnioskodawcy o wyniku rozpatrzenia protestu. Podkreślić należy, że informacja ta sporządzana jest na piśmie przez właściwą instytucję, a zatem organ administracji publicznej lub podmiot umocowany normą prawną do dokonania tej czynności. Informacja ta skierowana jest do konkretnego adresata i zawiera konkretne rozstrzygnięcie sprowadzające się do uwzględnienie lub nieuwzględnienia wniesionego protestu, jak również zawiera uzasadnienie i pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia. W konsekwencji przyjdzie podzielić stanowisko przyjęte przy ocenie "pisemnej informacji", że i ta czynność zawiera zbieżne wymogi z tymi, które ustawodawca przewidział dla decyzji administracyjnej, jednakże skoro nie nadał jej takiego charakteru to opowiedzieć należy się za stanowiskiem, że jest to akt administracyjny indywidualny o budowie zbliżonej do decyzji administracyjnej. W konsekwencji opowiedzieć należy się za stanowiskiem, że przedmiotowa informacja będzie musiała spełniać wszystkie przewidziane prawem wymogi, aby mogła w sposób prawnie skuteczny wywoływać przewidziane dla niej skutki prawne. Przedstawione powyżej rozważania przenieść należy teraz na grunt rozpoznawanej sprawy. W pierwszej kolejności przyjdzie dostrzec, że podmiotem organizującym konkurs jest Zarząd Województwa [...], zatem w ramach tego postępowania jest on instytucją właściwą w rozumieniu art. 39 wyżej wymienionej ustawy. Okoliczność ta skutkuje tym, że w ramach tego postępowania konkursowego w rozpatrywaniu protestu, jego weryfikacji, a także w ponownej ocenienie mogą brać udział osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu lub jego ocenę. W kontekście przywołanego tu art. 60 powoływanej ustawy przyjdzie stwierdzić, że czynności związane z przeprowadzeniem postępowania konkursowego prowadzi aparat pomocniczy instytucji właściwej, czyli urzędnicy zatrudnieni w tego typu aparacie, natomiast wszelkie rozstrzygnięcia podejmuje już instytucja właściwa, którą w tym przypadku jest Zarząd Województwa [...]. Organ ten podejmuje rozstrzygnięcia (pisemną informację jak również informację skierowaną do wnioskodawcy) samodzielnie względnie upoważnia do tego w prawem przewidziany sposób inne osoby. Stwierdzenie takie znajduje umocowanie w treści pkt. 1.7.3 Regulaminu konkursu [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014- 2020 Os priorytetowa XI Wzmocnienie potencjału edukacyjnego Działanie 11.3 Dostosowanie oferty kształcenia zawodowego do potrzeb lokalnego rynku pracy- kształcenie zawodowe osób dorosłych- konkurs, który stanowi, że Instytucja Organizująca Konkurs (Zarząd Województwa [...]) przekazuje niezwłocznie Projektodawcy pisemną informację, która zawiera co najmniej wyniki oceny jego projektu wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem punktacji otrzymanej przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów. Powyższe rozważania były niezbędne z tego powodu, że w rozpoznawanej sprawie "pisemna informacja" sporządzona została na druku urzędowym Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...], jednak nie została ona podpisana, brak jest również jakiejkolwiek wzmianki na temat osoby która ją sporządziła. W konsekwencji uznać należy, że "pisemna informacja" nie pochodzi od uprawnionego podmiotu przeprowadzającego konkurs, zatem jej zawartość merytoryczna wymyka się kontroli przeprowadzanej przez sąd administracyjny, gdyż stanowisko właściwego do wypowiedzenia się w sprawie organu nie jest znane. W konkluzji tej części rozważań przyjdzie stwierdzić, że "pisemna informacja" sporządzona została w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, jak również postanowieniami przywoływanego powyżej Regulaminu przedmiotowego Konkursu, a tym samym wyczerpana została przesłanka przewidziana treścią art. 61 ust. 8 lit. b przywoływanej ustawy w związku z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych uzasadniająca uwzględnienie wniesionej skargi. Rozważenia wymaga również sytuacja związana ze sporządzeniem informacji skierowanej do wnioskodawcy o wyniku rozpatrzenia protestu. Stosownie do postanowień art. 58 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie realizacji polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 informację taką sporządza właściwa instytucja. Zgodnie z § 4 ust. 3 Regulaminu procedury odwoławczej dla IŻ RPO WSL Zasady wnoszenia i rozpatrywania protestów wynika, że instytucją rozpatrującą protest jest Zarząd Województwa [...] pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014 - 2020, a rozpatrywaniem protestów zajmuje się Wydział Rozwoju Regionalnego, Referat procedury odwoławczej. Jak wynika z akt dostępnych Sądowi w rozpoznawanej sprawie informacja ta sporządzona została w dniu 3 stycznia 2017 r. na druku urzędowym Województwa [...] ze wskazaniem, iż pochodzi z Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. Skierowane jest ono do skarżących i podpisana przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego M.S. Podkreślić należy, że wskazane pismo nie zostało podpisane z upoważnienia Zarządu Województwa [...], ponieważ brak jest w nim zamieszczenia takiej informacji. Na wezwanie Sądu pełnomocnik Zarządu Województwa [...] przedłożył wraz z pismem z dnia [...]r. pełnomocnictwo Nr [...] z dnia [...]r. Zarządu Województwa [...] udzielone wyżej wymienionej, przy czym pełnomocnictwo to odnosi się do podejmowania czynności w zakresie realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 - 2013 oraz Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 - 2020 z wyjątkiem czynności w nim wymienionych. Podkreślić należy, że w podstawie prawnej przedmiotowego pełnomocnictwa przywołano między innymi art. 57 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa. Ustalenie to wynika z analizy uchwały Zarządu Województwa [...] z dnia 2 lutego 2016 r. dostępnej na stronach internetowych Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...]. W świetle powyższego rozważyć należy, czy przedmiotowe pełnomocnictwo mogło stanowić podstawę dla podpisania sygnalizowanej informacji skierowanej do wnioskodawców. W tym miejscu rozważyć należy charakter prawny wskazanej informacji. Zdaniem składu orzekającego informacji tej podobnie jak "pisemnej informacji" przypisać należy charakter publicznoprawny, a potwierdzeniem zaliczenia jej do tego typu aktów jest jej zawartość merytoryczna i formalna, która wyczerpuje wszystkie elementy aktu administracyjnego jak również w polu widzenia musi pozostawać możliwość wniesienia na tę informację skargi do sądu administracyjnego. Na gruncie prawa występują dwa pojęcia, które stwarzają podstawę dla innych osób do podejmowania działań i wyrażania oświadczeń woli, w zastępstwie organu administracji publicznej lub innej osoby. Tymi pojęciami są upoważnienie oraz pełnomocnictwo. Upoważnienie występuje na gruncie prawa publicznego i stanowi formę prawną przy wykorzystaniu, której organ administracji upoważnia pracownika obsługującego ten organ do załatwiania spraw w jego imieniu w tym do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń (zob. art. 268 Kodeksu postępowania administracyjnego). W sposób zbieżny z tym unormowaniem ustawodawca reguluje to zagadnienie w przepisach prawa materialnego i tak w art. 20 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2015 r. nr 114) stanowi się, że organ właściwy może upoważnić w formie pisemnej swojego zastępcę, pracownika urzędu albo kierownika jednostki organizacyjnej, a także inną osobę do prowadzenia postępowania, a także do wydawania decyzji administracyjnych. W tożsamy sposób zagadnienie to zostało unormowane w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2016 r. poz. 169), czy w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r. poz. 195). Jak akcentuje się w doktrynie upoważnienie wywiera ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencje organu przy podejmowaniu czynności w prawnych formach działania administracji publicznej. Jest do tego wyznaczony któryś z pracowników urzędu przydanego do pomocy organowi, a nie sam piastun funkcji organu, czyli osoba, która powołaniem na to stanowisko jest umocowana do wykorzystywania kompetencji (J. Borkowski, /w/ B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz Warszawa 2011 r. s. 745). W orzecznictwie sądowym akcentuje się, że osoba upoważniona do wykonywania kompetencji organu nie staje się przez to organem administracji, ponieważ wykonuje tylko kompetencje innego organu. Działania podmiotu (osoby) upoważnionego zaliczane są na rachunek organu upoważniającego i traktowane są jako rozstrzygnięcie organu upoważniającego (zob. wyrok WSA w Szczecinie z 20 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/SWz 1123/12 dostępny w CBOSA). Drugim pojęciem, które w omawianym zakresie odgrywa istotną rolę jest pełnomocnictwo. Pod tym pojęciem Kodeks cywilny w art. 96 rozumie umocowanie do działania w cudzym imieniu, które może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Zatem pełnomocnictwo jest instytucją przy wykorzystaniu, której uczestnik postępowania upoważnia inną osobę do podejmowania działań w jej imieniu, a w przypadku podmiotów publicznych nie posiadających osobowości prawnej do jednoosobowego działania, a w przypadku spraw przekraczających zwykły zarząd wymagany jest dodatkowy akt wyrażający na to zgodę (zob. art. 56 ustawy o samorządzie województwa). Oznacza to, że pełnomocnictwo do reprezentowania jakieś osoby czy podmiotu nie uprawnia pełnomocnika do podejmowania rozstrzygnięć przewidzianych przepisami prawa publicznego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy przyjdzie przypomnieć, że informacja do wnioskodawcy o wyniku rozpatrzenia jego protestu z dnia [...]r. została podpisana przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] M.S., przy czym nie powołała się ona na żadne upoważnienie, a do akt dołączone zostało jedynie pełnomocnictwo wydane przez Zarząd Województwa [...] z dnia 2 lutego 2016 r. Przeprowadzone powyżej rozważania pozwalają stwierdzić, że M.S. nie dysponuje upoważnieniem ze strony Zarządu Województwa [...] do podejmowania czynności z zakresu prawa publicznego, a tym samym aktów administracyjnych. Przywołane pełnomocnictwo zezwala jej wyłącznie na działanie w imieniu tego Zarządu i to w odniesieniu do czynności nie przekraczających zakresu zwykłego zarządu, gdyż dla dokonania takiej czynności niezbędne będzie legitymowanie się dodatkową uchwałą Zarządu. Rozważyć należy inną kwestię, a mianowicie, czy wskazane pełnomocnictwo nie jest w sensie merytorycznym upoważnieniem, o którym była mowa powyżej. Rozważenie tej możliwości wynika właśnie z tego, że w jego podstawie przywołano art. 57 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa, który to stanowi o udzieleniu przez zarząd województwa upoważnienia do składania oświadczeń woli w zakresie bieżącej działalności województwa. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie rozpoznanie protestu i sporządzenie przedmiotowej informacji nie mieści się w zakresie bieżącej działalności województwa, gdyż jest to czynność rozstrzygająca o sytuacji prawnej wnioskodawcy projektu, a zatem związana z wydaniem przewidzianego prawem aktu administracyjnego. Nazwa jaką ustawodawca nadał temu aktowi nie ma żadnego znaczenia, gdyż istotny jest jego charakter prawny. Wskazany charakter prawny tej informacji przesądza o tym, że czynność ta wymyka się z zakresu bieżącej działalności województwa samorządowego, a tym samym udzielone M.S. pełnomocnictwo z dnia 2 lutego 2016 r. nie może stanowić podstawy dla podejmowania tego typu aktów administracyjnych. Skoro przedmiotowa informacja została podpisana przez osobę, która nie reprezentowała Zarządu Województwa [...], to tym samym nie może ona być uznana za czynność prawną przewidzianą art. 58 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie realizacji polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, lecz można ją ujmować wyłącznie w kategoriach propozycji stanowiska jakie winna zająć instytucja uprawniona do rozpoznania protestu, a zatem jako akt wewnętrzny przygotowany przez kompetentnych pracowników aparatu pomocniczego organu, przedkładany organowi do zatwierdzenia i przekazania wnioskodawcy. W konkluzji tej części rozważań przyjdzie stwierdzić, że informacja dla wnioskodawcy o wyniku rozpatrzenia jego protestu z dnia 29 sierpnia 2016 r. sporządzona została w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, a tym samym wyczerpana została przesłanka przewidziana treścią art. 61 ust. 8 lit. b przywoływanej ustawy w związku z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych uzasadniająca uwzględnienie wniesionej skargi. Przeprowadzone powyżej rozważania i stwierdzone uchybienia w działaniu Instytucji Organizującej Konkurs zwalniają Sąd od merytorycznego rozpoznania skargi, ponieważ w sprawie tej nie wypowiedziały się uprawnione do tego podmioty, a zatem dopiero przedłożenie ich stanowiska będzie upoważniało Sąd do oceny merytorycznej zgłoszonych w skardze zarzutów. Przeprowadzone powyżej rozważania w sposób czytelny wskazują na dalszy tok działań jakie musi podjąć Zarząd Województwa [...] celem podjęcia prawidłowych czynności prawnych. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 210 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W świetle przeprowadzonych rozważań wyczerpane zostały przesłanki uwzględnienia wniesionej skargi przewidziane treścią art. 61 ust. 8 lit. b ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie realizacji polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, zatem należało orzec jak w sentencji.