IV SA/Gl 574/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 14 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; W dniu 23 września 2014 r. W.P. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu skarżący oświadczył, że gospodaruje samotnie, uskarża się na poważne problemy zdrowotne, obciążają go zaległości z tytułu alimentów i należności czynszowych, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i osiąga miesięczny dochód z tytułu emerytury w wysokości brutto 2.308,72 zł, która jednak podlega zajęciu w ramach prowadzonej egzekucji, w następstwie czego kwota netto tego świadczenia wynosi zaledwie 525,71 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja administracyjna rozstrzygająca o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego, będącego świadczeniem stanowiącym formę szeroko pojętej pomocy społecznej. W rezultacie, wnioskodawca jest w tej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się natomiast do wniosku W.P. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie w toku rozpoznania niniejszego wniosku uwzględniono dokumenty źródłowe, które wyżej wymieniony dołączył do akt innej sprawy zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. IV SA/Gl 1224/13, gdzie w ostatnim okresie również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy (są to mianowicie: przekazy pocztowe potwierdzające pobranie przez skarżącego emerytury za cztery ostatnie miesiące, faktury i dowody wpłaty obrazujące uiszczone opłaty za energię elektryczną i wydatki na leki, a także dokumentacja medyczna potwierdzająca jego poważne kłopoty zdrowotne). Dokumenty te potwierdzają, że wnioskodawca jest osobą schorowaną, w podeszłym wieku (69 lat) i utrzymuje się z emerytury, w kwocie netto zaledwie 525,71 zł, która nie umożliwia dokonania w zasadzie żadnych oszczędności. Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności związanych z udziałem fachowego pełnomocnika w sprawie przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.