IV SA/Gl 574/18

PostanowienieWSA w Gliwicach2018-06-14

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżącej, która jest beneficjentką świadczeń z pomocy społecznej, należy się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca jest zwolniona z kosztów sądowych z mocy prawa na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a PPSA, ponieważ przedmiotem sprawy jest świadczenie z pomocy społecznej. Wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu został uwzględniony na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 PPSA, ponieważ dochody skarżącej (świadczenia socjalne, alimenty) przy wysokich kosztach utrzymania (czynsz, leczenie córki) nie pozwalają na pokrycie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla niezbędnych potrzeb rodziny.
Stan faktyczny
Skarżąca K. G. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej dotyczące niedopuszczalności odwołania od pisma MOPS w B. w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu, powołując się na trudną sytuację materialną (samotne wychowywanie małoletniej córki, niskie dochody z świadczeń socjalnych i alimentów, wysokie koszty utrzymania).
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącej adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od pisma MOPS w B. w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu; Wraz ze skargą K. G. złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określiła, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Strona powołała się na trudną sytuację materialną wywodząc, że samotnie wychowuje małoletnią córkę, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości, zaś źródłem dochodu jej dwuosobowego gospodarstwa domowego są: świadczenie pielęgnacyjne (1.477 zł), zasiłek pielęgnacyjny (153 zł), alimenty (600 zł), zasiłek rodzinny wraz z dodatkiem (180 zł) oraz świadczenie wychowawcze (500 zł). Dodatkowo strona wyszczególniła ponoszone koszty utrzymania, wymieniając wśród nich między innymi czynsz za wynajmowane mieszkanie (900 zł), opłaty za energię elektryczną i gaz (po 100 zł) oraz wydatki na zakup leków i leczenie. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi K. G. jest postanowienie wydane w sprawie dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego, które stanowi formę szeroko pojętej pomocy społecznej. Wnioskodawczyni jest więc w niniejszej sprawie objęta zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", a w konsekwencji, jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zbieżne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 30 maja 2018 r. - karta nr 1 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącej o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika trzeba wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń strony wynika, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym matką samotnie wychowującą niepełnosprawną szesnastoletnią córkę (osoba wymagająca stałej opieki w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji - vide: wyrok Sądu Rejonowego w R. - karta nr 115 akt administracyjnych innej sprawy zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. IV SA/Gl 473/18, gdzie skarżąca niedawno również ubiegała się o prawo pomocy, a jej wniosek został uwzględniony postanowieniem z dnia 10 maja 2018 r.). Jedynym źródłem utrzymania są przy tym dla nich alimenty oraz świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej. Oświadczenia złożone w tym zakresie przez wnioskodawczynię uznano za dostatecznie uprawdopodobnione uwzględniwszy aktualne decyzje o przyznaniu wspomnianych świadczeń znajdujące się w aktach administracyjnych wyżej wymienionej sprawy o sygn. IV SA/Gl 473/18 (patrz: karty nr 95, 111 i 122 tych akt). Zdaniem rozpoznającego wniosek, dochód ten, przy deklarowanych przez stronę koniecznych kosztach utrzymania (w tym wydatkach na leczenie córki), nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie adwokata, bez uszczerbku w niezbędnych potrzebach jej rodziny. Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło