IV SA/Gl 578/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] , nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata Wyrokiem z dnia 3 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W dniu [...] W. M. złożył osobistą skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie Sądu wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. We wniosku skarżący wskazał, że nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Podał również, że prowadzi samotnie gospodarstwo domowe, a jedynym źródłem jego dochodu jest świadczenie z pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego w kwocie 444 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie ppsa) stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 ppsa. W niniejszej sprawie z treści wniosku wynika, iż intencją skarżącego było uzyskanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Co do zasady prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje jedynie zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków bądź też od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego bądź rzecznika patentowego. Jest również regułą, że przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy będącemu osobą fizyczną w tym zakresie następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ppsa). W ocenie Sądu sytuacja skarżącego w pełni wypełnia wskazane wyżej przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Jak wynika bowiem z treści wniosku skarżącego nie posiada on żadnych zasobów majątkowych, a środki finansowe przeznaczane na utrzymanie pochodzą głównie z pomocy społecznej. Z powyższego wynika, iż skarżący nie posiada środków na pokrycie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa postanowiono jak sentencji.